Düzenli yapılan bisiklet egzersizinin, beynin endorfin adı verilen mutluluk hormonunun salgılanmasını sağladığı bildirildi.Prof. Dr. Hakkı Gökbel, düzenli yapılan bisiklet egzersizinin dayanıklılık antrenmanı yerine geçtiğini, bunun da beyin tarafından endorfin adı verilen mutluluk hormonunun salgılanmasına yol açtığını belirtti.

Bu hormonun kişinin kendisini daha iyi hissetmesini, ağrılarının ve endişe hissinin azalmasını, dolayısıyla da kişinin kendisini mutlu hissetmesini sağladığını ifade eden Gökbel, “Mutluluk hormonunu salgılatacak egzersizlerin 30-45 dakikalık süreyle olması gerekli ve bu egzersiz düzenli şekilde haftada en az 3 gün yapılmalı. Bu yapılırsa salgılanan mutluluk hormonu daha da fazla olur” dedi.

Gökbel, bisiklet egzersizinin yemekten en az 2,5-3 saat sonra yapılması gerektiğini vurgulayarak şunları kaydetti:
“Yenilen yemek çok yağlı ve proteinli olmamalı. Mümkün olduğunca sıvı ve karbonhidrat açısından zengin bir menü olmalı. Yani yemeğin ağır olmaması ve yemekten sonra bir süre beklenilmesi gerekli. Daha sonra 30-45 dakika boyunca konuşmayı engellemeyecek hızla bisiklet sürülmeli. Bu egzersiz düzenli şekilde haftada 3 gün yapılırsa, bisiklet kullanan kişi, kendini daha iyi ve mutlu hisseder, yorgunluğu daha az olur.”

Bisiklet egzersizinin ağır kalp hastaları ve yeni ameliyattan çıkanlar için uygun olmadığını belirten Gökbel, kalp hastalığı gibi ağır kronik rahatsızlığı bulunanların bisiklet egzersizine hekim kontrolünde başlamaları gerektiğini söyledi.

Bisikletin sadece bir spor aracı değil, aynı zamanda şehir içinde kullanılacak bir taşım aracı olduğu da bir gerçek. Türkiye’de de bu konuda son yıllarda olumlu adımlar atılıyor. Her şeye rağmen ülkemizde araç trafiğinde bisiklet kullanmak –hele de İstanbul gibi büyük şehirlerde- hâlâ oldukça tehlikeli. Dolayısıyla nelere dikkat edileceğini iyi bilmek gerek.

1) Göze çarpın, görünür olun. Araba kullanıcıları sizi farketsin. Bunun için gündüz kırmızı, sarı, turuncu gibi canlı renkler giyinin. Gece ise beyaz giyinin, bisikletinizin önünde ve arkasında mutlaka ışık ve reflektörler bulundurun.

2) Tehlikelere karşı hazırlıklı olun, çıkabilecek problemlere karşı kendinizi önceden koruyun. Kendinize güvendiğinizi gösterin. Motorlu araç sürücüleri davranışlarınızı tahmin edebilecek şekilde bisiklet sürün. Böylece sürücüler davranışlarınızı daha hızlı biçimde algılayabilirler ve yolu sizinle paylaşırken rahatsızlık hissetmezler.

3) Trafik tıkalı ise ve yavaş ilerliyorsa arabaların kullandığı şeritten gidin. Bu durumda arabalar kadar hızlı gidebilirsiniz.Yolun kenarından gittiğinizde hem daha zor farkedilirsiniz hem de sürücüler tarafından sıkıştırılabilirsiniz.

4) Yolun kenarında paralel biçimde parkedilmiş arabaların kapıları aniden açılabilir. Arkanızdaki araç geçmesine izin vermeniz için korna çalsa da park halindeki araçlarla aranızdaki mesafeyi hep koruyun. Sağa yanaşmanız için uygun bir fırsat nasılsa çıkacaktır, acele etmeyin.

5) Kırmızı ışıkta arabaları sağdan geçmeyin. Her iki yönden açılan kapılara çarpabilirsiniz. Bu davranış sürücüleri de rahatsız eder çünkü ışık değiştikten sonra sizi tekrar geçmeleri gerekecektir.

6) Işıklarda durduğunuzda yolun kullandığınız kısmının tam ortasında durun. Bu şekilde sürücülerin sizi sıkıştırmalarını önleyebilirsiniz. Işık değiştiğinde öncelikle ortalama hızınıza ulaşın, daha sonra sağa yanaşarak sürücülerin sizi geçmesine izin verin.

7) Yol kenarında paralel parkedilmiş arabaların yanından geçerken düz bir çizgiyi izleyin. Boşluklara girip çıkmayın. Sürücüler aniden trafiğin aktığı bölüme geçmenize hazır olmayabilirler.

8 ) Motorlu araç sürücülerinin bisikletçileri tehdit eden en sık karşılaşabileceğiniz üç hatasına karşı önceden hazırlıklı olun:

* Siz düz giderken kavşakta aniden önünüzde sola dönebilirler.
* Dur işaretine uymayarak aniden önünüze çıkabilirler.
* Sizi geçtikten sonra aniden sağa dönerek önünüze çıkabilirler.

9) Kesişen yollarda eğer geçiş üstünlüğü bulunan yoldaysanız yavaşlamayın. Yavaşlarsanız sürücüler önünüze çıkıp yolunuzu kesebileceklerini farzederler ve böyle ortdavranırlar. Pedallamaya devam edin ama fren yapmaya da hazır olun.

10) Sağa dönüşlerde yolun sağında kalın fakat arkadan gelen araç ve kaldırım arasında sıkışmamaya da dikkat edin. Sola dönüşlerdehızlıca sol omzunuzun üstünden yolun boş olup olmadığını kontrol edin.Yolun ortasına paralel biçimde ilerleyin, sonra sola dönüşünüzü tamamlayın. Ani dönüş yapmayın.

11) İşitme duyunuzu erken uyarı sistemi olarak kullanın. Hızlanan ya da yavaşlayan motorlar,lastik sesleri, vites değişiklikleri tehlikeleri öngörmenizi sağlar.

12) Dönüşlerde, şerit değişikliklerinde ve durmak istediğinizde vücudunuzla işaret verin. Sağa dönüşlerde sağ kolunuzla, sola dönüşlerde sol kolunuzla sinyal verin. Fren yapacağınız zaman ise sağ kolunuzu avuç içiniz arkaya dönük olacak şekilde hafifçe kaldırın.

13) Park halindeki araçların aynalarına dikkat edin. Böylece aniden önünüze çıkabilecek araçlara ve açılan kapıları önceden farkedebilirsiniz. Arabaların arasından çıkan yayaları da görebilirsiniz.

14) Tüm arayolları gözlerinizle tarayın. Arabalara, çocuklara, hayvanlara dikkat edin. Kalabalık bölgelerde doğabilecek tehlikeleri öngörmeye çalışın.

15) Ara yollarda duran arabaların ön tekerleklerine dikkat edin. Öne doğru hareket edip etmediklerini en iyi bu şekilde farkedebilirsiniz. Size doğru hareket ettiklerini gördüğünüzde fren yapmaya ve bağırmaya hazırlıklı olun.

16) Trafikte düdük, korna ya da zil kullanmayı unutun. Gerekli durumlarda kullanmanız çok uzun sürebilir ve duyulmayabilir. En iyisi bağırın, bağırırken ellerinizi kullanmanız gerekmez ve hemen dikkat çekersiniz.

17) Sürücüler sizi bilerek ve isteyerek sıkıştırdıklarında bağırmayın, kızgın tepkiler vermeyin. Siz böyle davranarak sürücüyü cezalandırmak isteseniz bile, bu hareketleriniz saldırgan kişiye amacına ulaştığını gösterir ve aynı tip hareketleri tekrarlamasını sağlar. Kenara da çekilmeyin. Bu da korktuğunuzu gösteren ve saldırgan sürücüyü mükafatlandıran bir harekettir. En iyi tepki hiç tepki vermemektir. Hiç bir şey olmamış gibi yolunuza devam edin. Saldırgan sürücülerle yüz göz olmak size hiç bir şey kazandırmaz.

18) Fırsat bulursanız plaka numarasını okuyun, aklınızda tutmaya çalışın veya not edin ve polise verin. Hiç belli olmaz, kötü sicilli bir sürücünün ehliyetine el konulmasını sağlayabilirsiniz.

19) Ani dönüş yapmayı öğrenin. Bu hareket aniden önünüzden sağa ya da sola dönen arabalara çarpmanızı önleyebilir.Gidonunuzu sola kırın ve sonra aniden aracın yanından sağa dönün.

20) Güneşe dikkat edin, özellikle günün ilk saatlerinde ve güneş batarken. Güneş alçak konumda bulunduğunda sürücülerin sizi görmesi zorlaşabilir. Böyle zamanlarda güneşe doğru bisiklet sürmeyin.

21) Daha yavaş bir bisikletçiyi geçerken “Solundayım” diye bağırın. Sağa geçmeden öce en az üç bisiklet boyu önde olduğunuza emin olun. Aniden sağa kırmayın. Geçilen bisikletçi sizseniz düz gitmeye devam edin ve ön tekerleğinizi aniden önünüze geçen bir bisikletçiden korumaya hazırlıklı olun.

22) Bisiklet yolunda giderken dikkatli olun. Önünüze koşuular, paten kayanlar veya dikkatsiz ve tecrübesiz bisikletçiler geçebilir.

23) Kaza olduğunda plaka numarasını not etmeye ya da aklınızda tutmaya çalışın. Zaracın rengine, modeline, özelliklerine dikkat edin. Araç kullanıcısının cinsiyetini, yaşını aklınızda tutun. Yer ve zamanı not edin. Tanık bulmaya çalışın, tanıklardan kartvizit ve telefon numarası isteyin. En kısa sürede tüm detayları kalem-kağıt bularak not edin ve polise bildirin.

Kazaları öngörmek ve engellemek için:

Neden: Park halindeki arabalara ve diğer engellere çarpmak.
Önlem:
* Manevraya zaman kazanmak için ileriye bakın, arabaları ve diğer engelleri önceden farkedin.
* Ufak engellerin etrafından geçecek zamanınız yoksa zıplayarak (bunnyhop) geçin.
* Gidon hakimiyetinize dikkat edin ve gidonu sıkı tutun. Ön tekerleğiniz aniden bir engele çarptığında hakimiyetinizi kaybetmeyin.

Neden: Aniden önünüze çıkan araçlar, aniden açılan kapılar.
Önlem:
* Park halindeki araçlarla aranıza mesafe bırakın.
* Ani duruş yapın. Ön fren daha güçlüdür fakat aniden ön frene asıldığınızda gidonun üzerinden takla atarak uçabilirsiniz. Bunun yerine bir alternatif seleden kalkarak arka tekerleğe ağırlığınızı vermek ve arka frene basarken bisikleti bacaklarınızın arasında arkaya doğru çekmektir.
* Tehlike doğduğunda uygulamak için ani duruş yapmayı öğrenin ve tekrarlayın.

Neden: Akan trafiğe dikkat etmeden yola çıkmak.
Önlem:
* Trafiğe çıkmadan önce iki yöne de bakın ve yolun boşalmasını bekleyin. Sürücüler ara yollardaki bisikletçilere değil önlerindeki trafiğe dikkat ederler.
* Araç kullanıcılarının sizi gördüklerini farzetmeyin. Sürücülerin dikkati dağılabilir, müzik dinliyor ya da cep telefonuyla konuşuyor olabilirler.
* Tehlikelere karşı hazırlıklı olun, çıkabilecek problemlere karşı kendinizi önceden koruyun.
Neden: Aniden dönen motorlu araçlar.
Önlem:
* Bir araç sizi geçtiğinde biraz ilerlemesini bekleyin. Böylece bir anda döndüğünde aranızda fren yapacak ya da birlikte dönecek mesafe ve zaman olsun.
* Aniden durun.

Neden: Islak Yollar.
Önlem:
* Yağmurdan sonraki ilk bir saatte bisiklete binerken özellikle dikkatli olun. Yollar su ve araç egzozunun karışması sonucunda çok kaygan olur.
* Fren yapmak için daha çok zaman ve mesafe bırakın.
* Dönüşlerde daha dikkatli olun.
* Su birikintileri delikleri gizleyebilir. Mümkünse su birikintilerinin yanından dolaşın.
* Yolun boyalı kısımları ve metal kapaklar üzerinden dönüş yapmayın. Bu bölümler yağmurla birlikte çok kaygan olur.

Eğer yeni bir bisiklet almaya karar verdiyseniz, tüm donanım ve teknik özellikler, renk ve görüntünün ötesinde dikkat etmeniz gereken en önemli nokta, alacağınız bisikletin sizin vücut ölçülerinize uyumlu olması olacaktır. Hatta öyle ki bisiklet seçerken en dikkat etmeniz gereken nokta budur: Doğru ölçülere sahip vücudunuza uygun bisikleti seçmek.

Ağır, hoşunuza gitmeyen renklerde üretilen bir bisiklete alışmak bir şekilde mümkün olabilir ancak vücudunuzun kesinlikle kabul edemeyeceği tek şey, sizin ölçülerinize uymayan bir bisiklet ve gövdesi olacaktır.

Seçeceğiniz bisiklet, ani duruşlarda, “en önemli uzuvlarınızı” koruyacak kadar bacak aranızda mesafe bırakacak şekilde tasarlanmış olmasının yanı sıra, oturuş halindeki sürüş alanınız, dizlerinizin gidona deyemeyeceği kadar geniş olmalıdır. Ayrıca ağırlığınızın sürüş esnasında bisiklet üzerinde eşit şekilde yayılmış olması, sizin, inişlerde gidon üzerinden öne fırlayacakmış gibi hissetmenizi önlerken, dik çıkışlarda, ön tekerin sürekli havalanmasına izin vermeyecek şekilde geride konuşlanmanıza da yardım edecektir.

Vücudunuza uyumsuz ölçülere sahip bir bisikletten gerekli verimi alamamanın yanı sıra, tahmin edemeyeceğiniz ölçüde rahatsız olma ihtimaliniz oldukça yüksektir. İşin daha da kötü yanı, özellikle ülkemizde, pek çoğumuz farklı modellerde ve ebatlarda bisikletlere binme şansını belki de hayat boyu yakalayama şansını bulamayacağız.

Bu durumda “hatalı bir seçim” sonucu edineceğiniz bisiklet nedeniyle çok uzun süre bisikletin rahatsız, tatsız, gereksiz bir alet olduğunu düşünmeye başlayacak, gerek kendinizi gerekse çevrenizdekileri bu şekilde düşündürerek, hayatta alacağınız en büyük zevklerden birinden, daha en baştan kendi hatanız (ya da bisiklet satıcınızın hatası sonucu) nedeniyle vazgeçmek zorunda kalacaksınız.

Bu yüzden gelin bu iş için biraz zaman ayırın ve doğru kadro seçimi için bilmeniz gerekenleri anlatacağımız bu yazımızı sonuna kadar okuma sabrını gösterin!

Aslında doğru kadro boyutunu bulabilmek için kullanılabilecek birbirinden farklı oldukça pek çok yöntem bulunmaktadır. Ancak biz çok fazla detaya girip bu yöntemlerin birbirine karışmasına neden olacak bir bilgi kirliliği yaratmaktansa burada bir basit ve bir de gelişkin iki ayrı yöntemi sizlere aktarmaya çalışacağız.

Söz konusu ikinci gelişkin yöntemde vücudunuz üzerinde bazı ölçümler yapmanız gerekecek dolayısıyla şimdiden yanınızda bir mezura bulundurmanızda fayda olabilir.

Yazıyı okumayı tamamladığınızda, bu gelişkin yöntem sayesinde ister kurulmuş, ister sadece bisiklet gövdesi (kadro) seçiminizde kullanabileceğiniz seviyede genel geçer bir ölçüm elde etme imkanı bulurken, basit yöntemimiz sayesinde de önemli bir alışveriş hatasını daha en baştan önleminizi sağlayacak temel ipuçlarını sizlere sunmuş olacağız.

KURULMUŞ BİR BİSİKLET NASIL SEÇİLMELİ?

Bisiklet Üzerindeki Mesafe:
Almayı planladığınız bisikleti, ayaktayken bacaklarınızın arasına alacak şekilde durun ve bisikleti, üst boru “apış aranıza” deyene kadar kaldırın. Temas noktasında, lastikler yerden en az 5 santim havada olmalıdır aksi taktirde, bisikletinizin üzerinden aniden atlamanız gerektiğinde, atlayışı kendinize zarar vermeden yapmanız neredeyse imkansız hale gelecektir.

Bu ölçü için “en üst seviye” diye bir şey söz konusu değildir, ancak üst boru ile apış aranız arasındaki, 12-13 cm civarındaki bir mesafenin (boşluk), oldukça yeterli olacağını söyleyebiliriz. Eğer aradaki mesafe bu ölçünün de üzerindeyse dikkat edilmesi gereken nokta, bisikletin üst borusunun sizin için yeterli uzunlukta (yeterli sürüş sahası bırakacak uzunlukta) olup olmadığı ve gidonun vücudunuza uygun “yükseklikler” içerisinde ayarlanabilmesi için yeterli payı sunan bir gövdeye (kadro) sahip olmasıdır!

Önemli Bir Nokta!

Örneğin üst boru ile apış aranızdaki uzaklık sadece 5 cm kadarsa, aynı ölçülere sahip “farklı marka” bisiklet modellerini denemekten sakın vazgeçmeyin! Aynı ölçülerdeki farklı bisiklet markalarına ait bisiklet gövdeleri aynı “apış arası mesafesi ölçüsüne” sahiptir gibi bir düşünce, pek çok bisiklete yeni başlayan potansiyel alıcının yanlış kararlar vermesine ya da mevcut seçenekleri yeterince inceleyememe sonucunu doğurabilmektedir.

Pek çok farklı bisiklet markası, gövde ölçümleri için farklı ölçüler kullanabilmektedir. Ayrıca, gövde tasarımı aşamasında, farklı eğimlerde üst borular kullanılırken, yerden ayna kolun takıldığı orta mile olan mesafe oldukça çeşitli yüksekliklerde olabilmektedir.

İşte tüm bu değişkenler, “apış arası mesafesi” ölçümünü temelden etkilemektedir.

Bisiklet üreticileri, gövde ölçüsünü belirlerken, birbirlerinden oldukça farklı yöntemler kullanabilmektedir. Ölçü alınırken, alt nokta her zaman, orta milin oturduğu kadro üzerindeki mil yuvasının tam ortası olurken, üst nokta firmadan firmaya değişmektedir. Genel olarak dünya üzerinde 3 farklı standart ölçü bulunmaktadır:

1- Orta milin ortasından sele borusunun en üst noktasına olan uzaklık (yine center to top) (Yukarıdaki resimde Size olarak belirtilen uzaklık)

2- Orta milin ortasından, üst borunun orta noktası ile sele borusuna yere paralel olarak çizilen hayali çizgiye olan uzunluk. (Center to center) (Yukarıdaki resimde S2 olarak belirtilen uzaklık)

3- Orta milin ortasından, üst borunun en üst noktası üzerinden geçen ve yere paralel çizilen hayali çizgiye olan uzaklık. (Center to top) (Yukarıdaki resimde S3 olarak belirtilen uzaklık)

Firmalar hangi ölçüyü kullanırlarsa kullansınlar, “apış arası mesafesi” üst borunun sahip olduğu eğime bire bir bağlı bir ölçü olmaya devam edecektir. Tabii bunun yanı sıra, bu ölçümü alırken bulunmuş olduğunuz zeminin yapısı ve eğimi de önem taşıyacaktır.

Düz bir zeminde, üst borusu eğimli bir bisiklet için, bisikleti apış aranıza alıp üzerinde konuşlandıktan sonra, selenin ucundan 4-5 cm ileride durarak bisikleti kaldırdığınızda sağlıklı ölçüyü elde etmeniz gerekmektedir.

Dikkat edilmesi gereken bir diğer nokta, amortisörlü ve amortisörsüz bisikletler arasındaki farktır. Örneğin ön amortisörlü bir bisikletin aynı modeli ya da aynı gövde üzerinde farklı amortisör seçenekleri kullanılmışsa, bisikletin ön tarafının yüksekliği birbirinden ve amortisörsüz bir bisikletten (amortisörsüze göre mutlaka daha yüksek) değişik olacaktır. Amortisörlerin sağlayacağı esneme paylarına bağlı olarak söz konusu farklar ortaya çıkmaktadır.

Bu durumda aynı model (aynı gövde) – farklı amortisörler için ayrı ayrı ölçüm yapmanızda fayda var!

Orta milin yerden yüksekliği de ayrı bir hadise. Bisikletten bisiklete değişen bu mesafe, özellikle arka amortisörlü bisikletlerde oldukça yüksek olabilmektedir. (darbeleri emmek için amortisör tam olarak kapandığında yeterli yükseklik sağlanabilsin diye tepe inişi bisikleti gövdeleri yerden daha yüksekte üretilirler.)

Eğer almayı düşündüğünüz bisikletin yukarıdakine benzer tanıtım broşüründe “apış arası mesafesi” (standover height) belirtilmemişse ve siz iç bacak boyu ölçünüzü bilmiyorsanız, doğru kararı verebilmek için bisikleti mutlaka ilk elden denemeli ve söz konusu ölçümü bizzat kendiniz yapmanız gerekir.

Umarız özellikle ülkemizde bulunan bisiklet üreticileri, çok önemli olduğunu bildikleri bu tür katalog bilgilerini müşterilerine sattıkları bisikletler ile birlikte bir gün sunarlar da bisiklet seçiminde insanların hatalı seçimler yapmalarını bir nebze olsun engelleyebilirler. Tabii bunun için öncelikle bir bilinçlendirme kampanyası başlatmak ve daha sonra mevcut bisiklet modellerini en azından küçük – orta – büyük boylarda üreterek sunmak gerekiyor!

Bisikletlerin renkleri, görüntüleri üzerinde oynama yapmak ve anlamlı anlamsız yerlere arka amortisör diye yay tutuşturmak yerine, bu tür bir bilinçlendirme kampanyasını geliştirip hayata geçirmeye enerji harcamak, bisiklet kültürünün ülkemizde yerleşmesi için çok daha yararlı olacaktır kanaatindeyiz.

Bir Diğer Önemli Not!
Eğer boyunuz oldukça kısaysa ve kendinize 5 cm ve üzerinde bir apış arası mesafesi sağlayacak bisikleti bulamıyorsanız, 26″ yerine 24″ tekerlekler kullanılan bisikletleri denemenizde fayda olabilir.

Diz – Gidon Mesafesi:

Dizinizin en anlamsız pedal çevirme hareketinde ve oturuş pozisyonunda dahi gidona değmeyeceğinden kesinlikle emin olun. Bunun için sele üzerine oturduktan sonra ayağınızı pedal üstüne koyarak ölçü alırken, ayakta pedal çevirirken ve mümkün olduğunca ileride duruş şekillerinde (örneğin ayakta yokuş çıkarken) pedal çevirirken farklı pozisyonlarda denemeler yapabilirsiniz.

Gidona Olan Mesafe ve Gidon Açısı:

Bisikleti sürün. Sürüş esnasında gidonu tutarken rahat bir konumda olup olmadığınıza karar vermeye çalışın. Elleriniz gidonda ya da gidon boynuzlarında iken (bar end), pedal çevirmeye başladığınızda dizlerinizin dirseklerinize deymediğinden emin olun! Gidon boğazının yükseltilip alçaltılabilmesi için yeterli mesafenin olup olmadığına dikkat edin. İleride gerektiği taktirde bu tür ayarların yapılması kaçınılmaz olabilir. Geri dönülemez bir hata yapmadan önce bu noktaya özellikle özen gösterin.

Pedal Çevirirken Tekerlek Uzaklığı:

Bu konuda dikkat edilmesi gereken husus, pedallar yere paralelken ve siz sele üzerinde oturur halde ayaklarınız pedalların üzerinde iken, gidonu olabildiğince sağa sola çevirerek ayağınızın ucunun ön tekerleğe deyip deymediğine dikkat etmektir. Yavaş hızlarda ilerlerken çok teknik patikalarda özellikle bu husus önem kazanmaktadır. Genelde ayağınızın zaten ön tekerleğe deymemesi gerekmektedir ancak siz siz olun bu noktayı da kontrol etmeden son kararınızı vermemeye çalışın.

Kısaca özetlemek gerekirse gelin sırasıyla neler yaptık şöyle bir gözden geçirelim:

- Bisiklet üzerinde ayakta durarak apış arası mesafesinin 12-13 cm civarındaki ideal seviyede olmasına izin veren bir model seçtik.

- Bisikletin üzerine oturduğumuzda ağırlığımızın dengeli bir şekilde bisiklet üzerinde dağılmasına dikkat ederek ne kollara ne de geriye doğru fazla ağırlık bindirmeyecek şekilde bir bisiklet boyu seçmeye çalıştık.

- Sele ile gidon arasında bulunan ve sürücüye ayrılan mesafede, yeterince rahat olmamız gerektiğini öğrendik. Ne gidonu tutarken çok ileri uzanmamız gerektiğini ne de pedal çevirirken dizlerimizin dirseklerimize deymemesi gerektiğini vurguladık.

- Son olarak ani ve sert açılı dönüşlerde, pedal üzerinde ayaklarımızın uçlarının ön tekere kesinlikle deymemesi gerektiğini gördük.

Asgaride tüm bu detaylara dikkat ettiğimiz sürece hata yapma payımız oldukça azalacaktır. Ancak hala bu biraz kaba bir seçim oldu ben daha detaylı bir hesaplama istiyorum diyorsanız işte size vücut ölçülerinizden yola çıkarak doğru kadro boyu hesaplamanın daha gelişmiş bir yöntemi:

Öncelikle bu ölçümleri sağlıklı bir şekilde alabilmek için yardımcı bir ikinci kişiye ihtiyaç duyacaksınız.

Çok basit 3 temel ölçüm alarak çoğu insan için olabilecek en uyumlu kadro boyunu seçmek mümkündür. Tabii size özel bir kadro tasarlanıp inşa edilecekse bu ölçümlerin dışında bazı ek ölçümlere de ihtiyaç duyabilirsiniz ancak size birazdan anlatmaya çalışacağımız yöntem de kurulu hazır bir bisiklet seçerken hata yapma payınızı oldukça azaltacaktır.

1- İç Bacak Uzunluğunuzu Ölçün:

Ayaklarınız birbirinden 5-6 cm uzaklıkta tutarak ayakta durun. Bir cetveli mümkün olduğunca apış aranızda en üst noktaya getirerek yerden bu noktaya olan uzunluğu ölçüp not edin. İsterseniz bu konumdayken cetvelin üst noktasını duvarda kurşun kalemle işaretleyerek yerden mesafeyi daha rahat ve sağlıklı bir şekilde ölçebilirsiniz.

2- Yerden Köprücük Kemiklerine Olan Mesafeyi Ölçün:

Gırtlağınızın hemen altında boynun bittiği ve köprücük kemiklerinin bağlandığı noktadan, bir kalemi yere paralel tutacak şekilde duvarı işaretleyin ve yerden bu noktaya yüksekliği ölçün.

3- Kol Uzunluğunuzu Ölçün:

Kolunuzu yere 45 derece olacak şekilde bükmeden yana uzatın. Omzun kolla birleştiği noktadan (omzun gerisindeki çıkıntı olan nokta) elinizin, küçük parmak tarafında, bilekte birleştiği noktadaki çıkıntıya olan uzaklığı ölçün.

Yukarıdaki resimde kol uzunluğunu hesaplarken bahsedilen bölgeler detaylı olarak gösterilmiştir.

4- Kadro Boyunuzu Bulun:

İç bacak uzunluğunuzdan 34 – 42 cm arası (13.5′tan 16.5″e kadar) bir sayı çıkarın. Bulacağınız bu rakam orta milin orta noktasından yere paralel olarak şekillendirilmiş kadro üst borusunun üst noktasına olan uzunluğu ifade edecektir.

Eğer ilgilendiğiniz dağ bisikleti kadrosu çoğu bisiklette olduğu gibi aşağı doğru eğimli bir üst boruya sahipse, bu durumda daha kısa bir sele borusuna ihtiyaç duyacaksınız demektir. Eğimli bir üst boru durumu varsa, üst borunun tam orta noktasından sele borusu ve oturma borusu üzerinden geçecek yere paralel hayali bir çizgi çekerek, kesişen noktada sele borusu ya da oturma borusu bir kalemle işaretlenir ve orta milin ortasından bu kesişim noktasına olan uzaklık dikkate alınır.

İşte bu uzaklığın, iç bacak uzunluğunuzdan 34 ya da 42 sayıları çıkarıldıktan sonra elde edilen uzaklıktan daha kısa olması gerekmektedir. Ayrıca eğer bisikletinizin orta milinin (aynakol mili) yerden yüksekliği 29 cm (11.5″) den fazla ise, aşan uzunluk kadar farkı da sele borusu uzunluğu ile birlikte iç bacak uzunluğundan çıkartmak gerekmektedir!

Şimdi gelelim yeniden şu 34-42 rakamlarına. Bu iki rakam arasında ciddi bir aralık olduğunun siz de farkına varmışsınızdır sanırım. Hatta kardeşim tamam güzel dedin de hangisini çıkaracağız nasıl olacak bu iş dediğinizi duyar gibi olduk.

Burada dikkat edilmesi gereken nokta şudur: Genel olarak kısa boylu bisikletçiler, 34′e yakın rakamları iç bacak uzunluğundan çıkarırken, uzun boylu sürücüler hesaplamayı yaparken 42 rakamına yakın rakamlar ile çalışmalıdırlar. Ve unutulmamalıdır ki bu iki rakamın çıkarıldığında kalan rakam seçeceğiniz kadro boyundan çok uzak olmamalıdır. Birebir kadro boyu vermek aslında çok da doğru değil ve zaten birazdan bahsedeceğimiz üzere kadro boyutu kendi başına en önemli değişken olmamakla birlikte yanlış bir zeminde ince ayar yapmamanız için olmazsa olmaz koşul olmasının dışında çok önemli bazı değişkenler de doğru bisiklet seçiminde bizleri meşgul edecek.

Üst boru uzunluğu (bir sonraki adımımız) (B ile işaretli uzaklık) aslında sabit bir kadro boyu ölçüsünden çok daha önemlidir ve eğer örneğin vücudunuzun üst kısmı ve kollarınız nispeten kısa ise, gidonu yeterince yukarı çıkarabileceğiniz (gerekli ayarlamaları yapabileceğiniz) ve daha kısa bir üst boruya sahip, nispeten küçük bir kadro kullanmanız (yani kadro boyu aralığının alt noktalarına doğru kayıp 34 rakamına yakın sayıları kullanmanız yerinde olacaktır).

Unutmamanız gereken bir diğer nokta özellikle tam amortisörlü bisikletlerde bu hesaplamanın oldukça çetrefilli olabileceğidir.

Eğer yeterince rahat bir apış arası uzaklığı hedefliyorsanız, tavsiyemiz, 34′ten küçük bir sayıyı hesaplamanızda kullanmamanızdır!

Bu sayı mutlaka 5 cm’lik asgari apış arası uzaklığını size garanti edecek şekilde hesaplanmıştır. Önceden de belirttiğimiz üzere eğer bu ölçüme rağmen 5 cm’lik bir boşluk elde edemiyorsanız, 24″ tekerleklere uygun kadroları düşünmenizde fayda görüyoruz!

Önemli Not:
Bayan kadroları – kız kadrosu ya da benzeri özellik arz eden ve üst borusu çok farklı açılarda ve konumlarda tasarlanan kadrolara sahip bisikletlerde yukarıda açıklanan apış arası uzaklığı anlamsız hale gelecektir zira büyük oranda bir boşluk her halükarda bacaklarınızın arasında olacaktır. Bu tür bisikletlerde, gidona olan uzanma uzaklığı ve gidon yüksekliği başlıca değişkenler haline gelmektedir!

5- Üst Boru Uzunluğunu Bulmak:

Üst vücut uzunluğunuzu bulabilmek için öncelikle birinci adımda bulduğumuz, iç bacak uzunluğunu 2. adımda bulduğumuz yerden köprücük kemiklerine olan uzaklıktan çıkartmak gerekmektedir.

Bulacağınız bu uzunluğa, 3. adımda bulduğunuz kol uzunluğunuzu ekleyin ve bu toplamdan çıkan rakamı, 0.47 ila 0.5 arasındaki bir oranla çarpın:

-Eğer keyif için binen normal bir sürücü iseniz, 0.47 oranını kullanın.

-Eğer çok agresif sürüşten zevk alan ve ciddi spor olarak dağ bisikleti yapıyorsanız, 0.5 oranını kullanın.

-Yukarıda saydığımız iki gruba da mensup olmayan bir bisiklet meraklısıysanız aradaki bir oranı kullanmanız yeterli olacaktır.

Üst boru uzunluğu oturma borusu (seleyi tutan boru) orta noktasından, kadro başının üst boru ile birleştiği yerin orta noktasına çizilen yere paralel bir çizgi ölçülerek hesaplanır. Doğaldır ki bu uzaklık, eğimli üst boruya sahip bir kadroda, borunun kendi uzunluğu ile karşılaştırıldığında daha uzun olacaktır. Bu nedenle sadece üst borunun kendisini ölçmekle yetinmeyin. Unutmayın ki, bisiklet üzerindeki vücut konumunuz, sele üzerinde poponuzdan, ellerinizle uzandığınız gidon uzaklığına bağlı olarak değişecektir. Eğimli bir üst borunun kendisini ölçmek bu anlamda size hiçbir yarar sağlamayacaktır!

Önemli Not:
Tam amortisörlü bisikletlerin oturma boruları (seleyi tutan boru) kimi zaman geriye doğru eğimli olabilmektedir. Bu nedenle orta milden (aynakoldan) yukarı çekilen çizgi, böyle bir oturma borusunun önünden geçecek, kesişmeyecektir. Bu durumda selenizin tam ortasından, orta milin ortasına hayali bir çizgi varsayarak, bu çizgi ile kadro başı arasındaki uzaklığı hesaplamakta fayda vardır.

Gidon Boğazı Uzunluğunun Hesaplanması:

5. Adımda bulmuş olduğunuz, kol + üst vücut uzunluğunu, 0.10 ila 0.14 arasındaki bir oran ile çarparak gidon boğazı uzunluğunu (yukarıdaki resimde d ile işaretli olan uzaklık) hesaplayabilirsiniz. Yine aynı şekilde normal bir bisiklet sürücüsü 0.10 oranını kullanırken, bir dağ bisikleti yarışçısının 0.14 oranını kullanması yerinde olacaktır. Geri kalan çoğunluk ise aradaki bir oranı kullanabilir. Bu hesaplama başlangıç gidon boğazı uzunluğunu verecektir. En iyi uzunluğu bulabilmek için sele üzerinde iken rahat olduğunuz gidon boğazlarını deneyerek bulabilirsiniz.

Unutmayın ki ideal olmayan bir kadro boyuna sahip bisiklet ile bu ölçümü yapıyorsanız, gidon boğazı uzunluğunuz da ideal olmaktan uzak ölçülerde olmak zorunda kalabilir! Gerekli düzeltmeleri yapmak (kısa ya da uzun boy gidon boğazları denemek) bu durumda kaçınılmaz olacaktır. Tabii bu durum daha önce yanlış bir kadrolu bisiklet edinmiş okuyucularımız için geçerli. Yoksa yukarıda anlattığımız üzere hesaplanarak seçilen bir kadro boyu size böyle tatsız bir durum yaşatmayacaktır!

Aynakol Uzunluğunun Hesaplanması:

Çoğu dağ bisikleti 175 mm’lik ayna kollar ile tüketiciye sunulmaktadır ve bu uzunluk orta mil deliğinden, pedal miline olan uzaklığı ifade eder! 175 mm dışındaki ölçülerde ayna kolları genelde seri üretilmiş bir bisiklet üzerinde görmek zordur. Ancak uzun boylu bisikletçiler, 180 mm’lik ayna kollarda daha rahat olacaklardır. Tabii kısa boylular da 170 mm’liklerle.

Bu konuyla ilgili olarak önceki bültenlerimizde yer alan yazımıza da göz atmanızı tavsiye ediyoruz.

Sele ve Gidon’un Konumlarının Belirlenmesi:

Doğru boyuttaki kadronun seçimi doğru bisiklet seçiminde denklemin sadece bir bölümünü çözmeye yetmektedir. İyi bir apış arası aralığı dışında doğru bir kadroyu seçseniz dahi, eğer selenin oturma borusu üzerindeki konumu, yüksekliği, gidon yüksekliği ve gidona olan uzaklığınız doğru ayarlanmamışsa yine verimli sürüş ortamını sağlamanız şanslara kalacaktır. Peki bu durumda ne yapmamız gerekiyor?

Sele Yüksekliği:

Sele üzerine oturduğunuzda ve ayağınız pedal üzerinde, pedal dairesel hareketinin en alt noktasında bulunurken, dizinizi poponuzu oynatmadan sabitleyin. Bunun için bir arkadaşınızdan yardım isteyebilir, duvara dayanabilir ya da bisikletinizi takacağınız bir “kapalı alan antrenman aleti”nden faydalanabilirsiniz. Söz konusu konumda iken ayağınız yere paralel ya da topuğunuz, ayağınızın ön tarafına göre hafifçe daha yukarıda olabilir.

Ayağınızın tarak kemikleri noktası, pedal milinin üzerinde konuşlanmalıdır!

Tabii bu ölçümü yaparken, bisiklet kullanırken her zaman kullanacağınız ayakkabınızın ve çoraplarınızın da ayağınızda olmasına dikkat etmelisiniz!

Aynı konumu hesaplamanın bir diğer yolu da iç bacak uzunluğunu kullanmaktır. Bu uzunluğu 1.09 ile çarptığımızda bulunan uzunluk, pedala basıldığında, en düşük noktada pedal milinden, popomuz sele üzerinde iken, kalça kemiklerimizin (ischial tuberosities) seleye temas ettiği nokta arasındaki uzaklık olacaktır.

Her iki yöntemle bulacağınız sonuçlardan emin olmak istiyorsanız öncelikle sele üzerindeyken ve pedal çevirirken, poponuzun yukarı aşağı hareket etmediğinden emin olun. Böyle bir durum varsa, selenizi bu hareket kesilinceye kadar aşağı indirmelisiniz!

Bu iki hesaplama sonucunda ulaşılan doğru sele yüksekliğine (yukarıdaki resimde b ile işaretli olan uzaklık) ulaşmak için gerekli düzeltmeyi yapın. Unutmayın yukarıdaki iki hesaplama da hemen hemen aynı sonuca sizi ulaştıracaktır ancak çok teknik binişler ve daha çok iniş ağırlıklı bir sürüşten hoşlanıyorsanız, sele yüksekliğinin bulduğunuz “ideal” yüksekliğin biraz altında olmasında hiçbir sakınca yoktur.

Oturma Borusu Üzerinde Selenin Konumu:

Sele üzerine oturun ve ayaklarınızı pedalların üzerine koyun. Tarak kemikleriniz pedal milinin üzerinde sakın unutmayın!

Pedallarınızı yere paralel konuma getirin ve bir arkadaşınız, dizinizin önünden yere ucunda hafif bir ağırlık olan bir ip sarkıtsın. Bu ip pedal milinden yukarıya dik olarak çizilen çizgiye paralel, onu geçmeyecek şekilde ve en fazla 2 cm gerisinde olacak şekilde aşağı sarkıyor olmalıdır.

Selenizi oturma borusu üzerinde izin verdiği ölçüde öne arkaya oynatarak doğru konumu bulmaya çalışın. 2 cm gerisindeki bir konum yokuş çıkışlarda güçlü pedal vuruşları yapmanızı sağlarken pedal mili ile birebir örtüşen bir konum, akışkan ve en az enerji harcanarak pedal çevirimine izin verecektir.

Bu konumu sağladıktan sonra doğru sele yüksekliğinizi yeniden kontrol edin!

Gidon Yüksekliği Ayarı

Doğru gidon yüksekliği tayini için (yukarıdaki resimde “c” ile işaretli olan uzaklık) sele ve gidonun yere uzaklıklarını ölçüp, bulunan bu rakamların birbirilerine oranını kontrol etmek gerekir. Selenizin gidon’dan ne kadar yüksek olduğu, vücudunuzun genel esnekliğine, sürüş tarzınıza, genel vücut büyüklüğünüze ve tercih ettiğiniz sürüş şekline göre değişiklik gösterecektir.

-Sportif ve agresif kullanımdan hoşlanan sürücüler, XC Arazi Sürüşü yarışçıları, selelerinin gidondan en az 10 cm yüksekte olmasını tercih ederler.

-Kısa boylu ya da daha az sportif sürüşten hoşlananlar, nispeten daha az bir fark ile yetinebilirler.

-Tepe inişi ve 4X İkili Yarışları’ndan hoşlananlarda ise gidon genelde seleden daha yüksek olacaktır.

Dağ bisikletine yeni başlayan sürücüler, gidonlarının yüksekte olmasını yeğlerken, zaman içinde daha zorlu şartlara alışıp, tekniklerini geliştirdiklerinde selelerini yükselteceklerdir. Eğer bir başlama noktası arıyorsanız, 4 cm’lik bir gidon-sele yüksekliği farkı oldukça yeterli olacaktır.

Burada unutulmaması gereken bir nokta da gidon ne kadar yüksekteyse, yokuşlarda, bisikletin önünün o denli yerden kalkmaya meyilli olacağı ve daha çok rüzgar direnci ile karşılaşılacağınızdır. Gidon yüksekliğini farklı açılarda gidon boğazları kullanarak ayarlayabileceğiniz gibi, değişik gidon ve boğazları kullanarak da farklı kombinasyonlar yaratabilirsiniz.

Önemli bir diğer nokta da kadro başıyla entegre olarak gelen furş yataklarıyla, sınırlı ölçüde gidon yüksekliği ayarı yapılabileceğinin bilinmesi gerektiğidir. Bu durumda elinizdeki tek oynama değişkeni gidon boğazı açıları olacaktır.

Gidon Uzaklığının Ayarlanması:

Oturuş pozisyonunda gidona uzanış uzaklığı (yukarıdaki resimde a ile işaretli olan uzaklık) da sürücüden sürücüye oldukça önemli değişiklikler gösterir. Agresif sürücüler normal bisikletçilere göre daha çok uzandıkları bir pozisyonu tercih ederken, bu uzaklık tamamen kişiseldir. Önemli olan vücudun rahat bir konumda kendisini hissetmesidir. Ancak iyi bir başlangıç noktası olarak:
Sürüş esnasında pedallar yere paralel ve dirsekler hafif kırık eller gidonda iken, dirsekten aşağı sarkıtılan ucu ağırlıklı bir ipin yere dik olarak indiği noktanın, dizin 2-4 cm önünde olmasıdır.

Bu noktaya ulaşmak için gerekli düzeltmeyi yapmak için selenizi öne arkaya kaydırmak değil (bu durumda ideal pedal-diz düşey çizgisi kaybolur ve verimli pedal çevirişinden uzaklaşırsınız!) gidon boğazı uzunluğu ile oynamakta fayda vardır.

Ne yazık ki bu aralığın ölçümü için sihirli bir formül bulunmamakta. Kimileri gidon üzerinden bakıldığında, gidonun ön tekerlek haznesini göstermeyecek konumda olması gerektiğini söylerler ancak bu konum da dirseklerin kırıklığı, boynunuzu ne kadar büktüğünüz gibi çeşitli etmenlerden etkilenecektir.

Gidon Boynuzu Konumu Ayarı:

Performans sürücüleri gidon boynuzlarını yere paralel ya da en fazla 15 derece yukarıya dönük olacak şekilde ayarlarlar. Bu şekilde ayarlanmış boynuzlar, özellikle tırmanışlarda güçlü bir şekilde çekilip tam güç aktarımının pedallara iletilmesine yardımcı olur. Ayrıca yine bu konumdaki boynuzlar (bar-end) ileri doğru esnenebilecek, karşılaşılan hava direncinden mümkün olduğunca korunulacak konumların yakalanmasında önemli bir yardımcıdır.

Yeni başlayanlar ve az bisiklet kullanan sürücüler, boynuzları olabildiğince dik kullanmaya meyillidirler. Hatta ülkemizde 90 derece yukarıya dönük hatta geriye dönük boynuzlar da görülmektedir! Bunda amaç hiç şüphesiz gidonu daha yüksek bir konumda ve eğilmeden kontrol etmektir ancak bu çok tehlikeli sonuçlar doğurabilecek sağlıksız bir sürüş konumudur.

Eğer daha yukarıda bir gidon istiyorsanız, yüksek açılı gidon boğazları kullanmaya özen gösterin!

Doğru ve rahat gidon boynuzu ayarı için boynuzları gidona taktıktan sonra vidalarını hafif gevşek bırakın ve sele üzerinde sürerken boynuzları en rahat olduğunuz pozisyona getirerek belirleyin ve durun. Vidaları sıkıştırın.

İşte bisikletiniz için en doğru boynuz ayarını da böylece yapmış olduk.

Bu ayarlamadan sonra bu yazımızda anlatacağımız farklı bisiklet kadrosu seçim ve ayarlama tekniği kalmamış bulunuyor. Bu seçim ve ince ayarların her biri mutlaka farklı pek çok yoldan da sağlanabilirdi ancak yukarıda saydığımız adımları sırasıyla izlediğiniz takdirde, yanlış bir kadro ve bisiklet seçimi yapmayacağınıza emin olabilirsiniz.

Neden Bisiklet? Eminim hepinizin bu soruya vereceği birden çok yanıtınız vardır. Ben bir çırpıda akla gelenleri sizlere derlemeye çalıştım. Sizin “neden”lerinizi de almaktan büyük keyif duyacağım… Evet siz neden bisiklete biniyorsunuz?
Sağlığınız İçin Yararlıdır…

* Düzenli olarak 2Teker kullanan bisikletseverlerin zindelik seviyeleri, ortalama olarak kendilerinden 10 yaş genç jenerasyonun zindelik seviyesine eşittir (Kaynak: Ulusal Koroner Kalp Yetmezliği Vakfı Raporu – Amerika)
* Haftada en az 30km bisiklet sürüşü bisiklet kullanmayan ve başka bir fiziksel egzersiz gerçekleştirmeyenlere oranla kalp krizi riskini %50 oranında düşürmektedir. (Kaynak: İngiliz Kalp Vakfı)
* Eğer kısa mesafelere ulaşımın (10km ve altı) 3′te biri araçlar yerine bisikletler üzerinde gerçekleştirilseydi, ulusal kalp hastalıkları oranının %5 ila %10 seviyesinde düşeceği öngörülmektedir (Bisikletler Sigara İçmez Çalışması, CTC, 1992 / BikeBiz.com)
* Trafiğin yoğun olduğu saatlerde, bisikletler araçlara göre yaklaşık iki kat daha hızlıdır. Eğer trafik yoğunluğundan şikayetçiyseniz ne mutlu bisikletseverlere!

Bütçeniz İçin Yararlıdır…

* Bisikletler için araç vergisi, trafik sigortası, düzenli araç bakım masrafları ve en önemlisi yakıt giderinden kurtulursunuz.
* İyi bir bisikletçi, bisikleti için yıllık en çok 100-150YTL’lik bir masraf yapacaktır. Eğer elinden onarım işi gelen bir kişiyseniz bu gider çok daha düşük olabilir. Siz aracınız için ne kadar harcıyorsunuz?
* İyi bir bisiklet 10 yıllarca olmasa bile uzun seneler size ilk günkü gibi hizmet edecektir. Son aracınız kaç yıl dayanmıştı acaba?
* Bisikletinizi hemen her yere park edebilirsiniz (kilidinizi unutmayınız) Astronomik park giderlerine son!..

Evren İçin Olumludur…

* Bir aracın park için kapladığı yere 20 bisiklet parkedilebilir.
* Bir bisikletin üretimi için harcanan enerji ve malzeme bir araç üretimi için harcanan kaynaklara oranla ihmal edilebilecek seviyede azdır.
* Bisikletler havayı ve doğayı kirletmezler. Çok daha sessizlerdir. Siz yağ yakan, kirli egzost gazı püskürten, yüksek sesle çalışan bir bisiklet gördünüz?
* Araçlar her yıl binlerce insanın ölümüne ve sakat kalmasına neden olmaktadır.

Ve Diğer Nedenler…

* Bisiklet toplu ulaşım araçlarına ulaşımın zor ya da imkansız olduğu yörelerde neredeyse tek seçenek haline gelir.
* Araç kullanmaktan hoşlanmayan, toplu taşımaya para harcamak istemeyen ya da bütçesi dar olanlar için bisiklet birebirdir.
* Bisiklet şu ana kadar icat edilen “en verimli” ve “etkin” ulaşım aracıdır.
* Bisiklet egzersiz demektir.
* Bisiklet stresi azaltır.
* Bisiklet beden, zihin ve ruh için adeta bir terapi görevi görür.
* Bisiklet özellikle büyük şehirlerde yaşayanlar için günlerinin en sevimsiz saatleri olan ulaşım saatlerinien keyifli saatlere dönüştüren büyülü bir araçtır.
* Bisiklet özgüveni artırır.
* İş – ev arası bisiklet kullanımınız dahi yıllık 1000-1500 dolarlara malolan “Egzersiz Kulüplerine” üyelik masrafınızı gereksiz hale getirir.
* Bisiklet darbesiz bir spordur ve vücudunuz üzerinde yıpratıcı etkisi bulunmamaktadır.
* Bisiklet sosyal bir spordur. Düzenli sürüşleriniz esnasında tanışacağınız insan sayısını siz bile tahmin edemezsiniz.
* Bisiklet kullanıyorsanız evden çıkmadan sabah trafiği raporlarını dinlemenize gerek kalmaz.
* Trafiğin en yoğun olduğu zamanlarda bisiklet yolundan yoksa da sağ şeritten rahatça ilerleyebilmenin keyfi hiçbirşeyde yoktur.
* Bisiklet enerji tasarrufu demektir.
* Bisiklet temiz hava demektir.
* Bisiklet ses kirliliğinin ortadan kalkması demektir.
* Bisiklet daha parlak bir ten, daha sağlıklı bir vücut demektir.
* Bisikletle ulaşımı seçen yeni bisikletçiler ilk yıllarında yaklaşık 5-6kg’lık kilo kayıplarına hazır olmalılardır.
* Bisiklet işte verimliliğinizi artırıcı etki yaratacaktır.
* Bisiklet ile Sauna’dakinden çok daha fazla temiz hava soluma imkanı bulursunuz. Sürüş esnasında terlerken deri gözeneklerinin çok daha fazla açıldığını ve yenilendiğinizi hissedebilirsiniz.
* Bisiklet hayat boyu gerçekleştirebileceğiniz bir sportif aktivitedir.
* Her tür zeminde keyif alabileceğiniz bir bisiklet türü bulunmaktadır.
* Her mevsimde, her saatte keyif alabileceğiniz bir bisiklet sürüşü gerçekleştirmeniz mümkündür.
* Şehirde ulaşım sizi daha mütevazi kılar.
* Evreni yeniden keşfetmek için bisiklet eşsizdir.
* Bisiklet sizi daha havalı ve farklı kılar.
* Bisiklet eğlence demektir.

Türkiye de Ulusal bisikleti yarışlarına girebilmek için, bisiklet sporcu lisansı çıkarmanız gerekir. Sporcu lisanları bir sene geçerli olduğu gibi her sene yenilenmesi gerekiyor. Lisans çıkartmanın çok pahalı olmayan belirli bir maliyeti bulunuyor.

Gereken Belgeler:

a) Nüfus cüzdanı aslı veya noterden tasdikli örneği.
b) Kulüp lisansı için 3 adet, ferdi sporcular için 2 adet fotoğraf.
c) 18 yaşından küçükler için il veya ilçe müdürlükleri veya köylerde muhtarlıklarca tasdiklermiş veli izin belgesi
d) Sağlık Raporu. Bu rapor en yakın sağlık ocaklarından veya tam teşekküllü bir devlet hastanesinden alınabilir.
e) Kulüp adına lisans alacaklar için iki adet, ferdi lisans alacaklar için bir adet tescil fişi.

İl müdürlüğünce yukarıda belirtilen belgelerle birlikte müracaat edildikten sonra belirtilen zaman zarfında( aynı gün de verilebilir ) lisans işlemleri tamamlanır.

Lisanslar bir yıl geçerlidir. 01 Ocak ile 31 Aralık tarihlerinde geçerlidir.

Lisans Yenileme:

Yenileme işlemleri için her sene sağlık belgesi, 2 adet fotoğraf ve eski lisansının il müdürlüğüne verilmesi yeterlidir.

Yabancı Uyruklu Sporcuların Lisans çıkarma ve yenileme işlemleri için:

“…Yabancı uyruklu sporcuların tescil, vize ve transfer yapabilmesi için en az bir yıllık oturma izni ile bağlı oldukları ülke federasyonlarından gerekli iznin federasyonca alınması zorunludur.

Türkiye’de ikamet eden yabancı uyruklu sporculara, ikametlerini belgelemeleri ve başka bir ülkede sporcu olmadıklarını taahhüt etmeleri halinde her zaman ferdi lisans verilir. Ancak; ferdi lisanslarını kulüp lisansına dönüştürmek istemeleri halinde yabancı uyruklu sporcular ile ilgili diğer hükümlere tabidirler.“

Silah Altına Alınan Sporcular

Bu sınıftaki sporcular için bakın yönetmeliğin 13. Maddesi ne diyor:

“ Muvazzaf subay ve astsubay ile Silahlı Kuvvetlere katılmadan önce sivil kulüplerde tescilli bulunan erbaş ve erler, askeri okul öğrencileri; mensup oldukları askeri okullar; Kuvvet Komutanlıkları veya Jandarma Genel Komutanlığı spor güçlerinde yer alır ve Silahlı Kuvvetler Şampiyonasına katılabilirler. Bunların sivil kulüplerle ilişikleri kesilir. Kulüplerin haricinde, ferdi olarak lisans çıkarmak isteyenler bağlı oldukları komutanlıklardan izin almak zorundadırlar. Ancak, Silahlı Kuvvetlerin çeşitli karargah, kıta ve kurumlarında görev alan sivil personel, askeri güçlerin ve sivil kulüplerin her türlü faaliyetlerine katılabilirler. Silah altına alınan sporcular askeri güçler adına lisans çıkartarak müsabakalara katılabilirler. Silah altına alınmadan önce, sivil kulüplerde tescilli bulunan sporcular, terhis olmak kaydı ile silah altına alınmadan önceki sivil kulüplerine hiçbir belge aranmaksızın ve süre beklenilmeksizin dönebilirler. Ancak başka bir kulübe gitmek istediklerinde haklarında transfer hükümleri uygulanır. Bu durumda olan sporcuların silah altında lisanslı ve lisanssız geçirdikleri süreler, sivil kulüplerindeki tescil sürelerinden sayılmaz. Askeri güçler adına katıldıkları resmi yarışmalarda taahhütname aranmaz.“

1- Alacağın bisikletle ne yapmayı amaçlıyorsun?

2- Hangi sıklıkta bunu yapacaksın?

3- Bu bisikleti almak için ayırdığın bütçe nedir?

Ne Yapmayı Amaçlıyorsun?

Genelde böyle bir soru beklemeyen arkadaşlarım hemen şuna benzer cevaplar verirler: Abi senin gibi öyle uzun mesafelere sürüp saatlerce sele üzerinde kalmayı falan düşünmüyorum tabii. Yazlığa götürüp alışverişe giderken kullanırım. İşte arasıra ormana gideriz eşimle, sahilde falan dolaşırız. Kısa gezintiler yaparız. Öyle yokuş mokuş çıkmak da bana göre değil doğrusu. Ya da biraz daha cesaretli ve meraklı olanlar: Bizim yazlık kırlık bayırlık. Bazen yakındaki köyün plajına gidip gelmeyi düşünüyorum belki komşu köyleri dolaşmak da iyi bir fikir olabilir. Bisikletli kamp yapma fikrini hep çekici bulmuşumdur.
Kimbilir belki bisikletle böyle bir gezi de yapabilirim.

Aslında aldığım bu cevaplar pek çok sorunun cevabını içlerinde barındırmaktadır. Ancak bu bilgiler bazen tam olarak yeterli olamayabiliyor. Hemen ikinci sorumun cevaplarını almaya çalışırım.

Hangi Sıklıkta Bineceksin?

Belki haftada belki de ayda bir iki binmeyi düşünüyorum. Kışın soğuk yağışlı havalar bana göre değil sıcak ilkbahar, yaz aylarını beklerim herhalde benzeri bir cevap alıyorsam kafamda seçenekler hızla azalıp iyice netleşmeye başlar.

Sorulardan en kritiği olan 3. soru ise yapacağım bisiklet önerisi için genelde yeterli olmaktadır.

Bu Alışveriş İçin Ayırdığın Bütçe Nedir?

Genelde bu soru ile tavsiye bekleyen arkadaşlarımın bisiklete bakışlarındaki ciddiyetleri ve bisikletler ile ilgili genel bilgi seviyesi kendisini gösterir. Bu noktada şunu özellikle vurgulamakta fayda var: Ülkemizde bisiklete yeni başlayacak hemen her bisikletseverin kafasında üç aşağı beş yukarı benzer “ilk yatırım” bütçe rakamları bulunmaktadır… Bu seviyeler genelde 300-500 $ aralığıdır. Genelde böyle bir bütçe ilk bisiklet alımı, bisikletin ne olduğunu hissedebilmek için gayet yeterli olabilmesine rağmen, bir sonraki aşamada daha üst seviye bir bisiklete geçmek isteyecek bisikletseverler için bu seviyelerin biraz daha üstüne çıkmakta fayda olduğunu düşünüyoruz.
Gelin burada ne demek istiyoruz biraz daha açalım:

İyi Bir Bisikletin Anatomisi

Bence sahibinin bisikletle yapmak istediklerini tam olarak yerine getirebilecek her bisiklet o kişi için “en iyi bisiklet”tir. Size özel “iyi bisiklet”, mutlaka bisiklet kataloglarında göz alıcı en üst modellerden biri olmak zorunda değildir.

Eğer bisikletiniz ile katedeceğiniz en heyecanlı parkur, mahallenizdeki bakkal ya da manava sizi ulaştıran en kestirme yol ise, yapacağınız en uzun bisiklet yolculuğu, sahilde yapacağınız keyifli küçük gezintiler ise boşuna cüzdanınızı ve kendinizi yorup zaman kaybetmeyin derim. Gidin bir bisiklet dükkanına, bütçenizi fazla zorlamayacak ancak mümkün olduğunca kaliteli malzemelerden imal edilmiş, ileride mümkün olduğunca az sorun çıkarabilecek, rengi görüntüsü zevkinize uygun bir bisiklet alın ve zaman geçirmeden bisiklet sürme zevkini tatmaya başlayın.

Burada izin verirseniz bu tür bir düşünceyle bisiklet alacak okurlarımıza birkaç tavsiyede bulunacağız:

- Öncelikle hangi fiyat seviyesinde ve ne tür bir bisiklet alacak olursanız olun, bu alışverişinizi lütfen sadece bisiklet ve bisiklet donanımı satmak amacıyla ticari faaliyetlerini sürdüren mağazalardan birinden yapmaya özen gösterin. Daha da önemlisi bu mağazaları yöneten ve size alacağınız bisiklet konusunda bilgi aktaracak, yönlendirecek kişilerin bu konuda bilgili, kendini yetiştirmiş kişiler olmasına özellikle dikkat edin. Yukarıda bahsettiğim üç önemli soruyu sizlere yöneltmeyen ve en baştan fiyat konuşmaya başlayan bir satıcı size sadece zaman kaybettirecektir.

Bisikleti 12-13 kiloluk bir demir parçası olarak gören ve satan bir zihniyetin ne yapacağınız alışverişe ne de dağ bisikletinin ülkemizdeki geleceğine yönelik verebileceği herhangi bir katkı bulunmadığını düşünüyorum. Hiç şüphesiz beyaz eşya satan firmalar, büyük alışveriş merkezleri de gayet iyi bisiklet markalarının her tür modelini reyonlarında beğeninize sunuyor olabilir. Yapacağınız bu alışverişte size en avantajlı taksit seçeneklerini de verebilirler.

Diyelim ki böyle bir mağazadan alışveriş yaptınız: Hiçbir zaman unutulmamalıdır ki bu tür mağazalardan alacağınız bir bisikletin parçaları doğru monte edilmemiş, yanlış ayarlanmış olabilir ya da daha da kötüsü bisikletiniz size eksik şekilde teslim edilebilir.

Günümüz dünyasında bisikletler artık mevcut olan en son teknolojiler yardımıyla üretilmekte, sahip oldukları donanım bazen uzmanlık gerektiren ayarlamalar gerektirmekte, montajları özenle yapılmak gerekmektedir. Bu derece gelişkin bir araç konumuna gelen ve işleyen mekanizmalara sahip bisikletlerin düzenli olarak servis gerektirecek olması da gayet tabiidir. Bisikletinizi size satacak olan bu tür firmaların gerekli servisi sizlere sunamayacakları ise hemen hemen aşikardır. Mağaza konusunda vermeye çalıştığımız vurguyu aktarabilmiş olduğumuzu umarak tavsiyelerimize devam ediyoruz:

- Eğer bisiklet alırken fazla para harcamak istemiyorsanız, size tavsiyemiz, öncelikle yukarıda bahsettiğimiz bisiklet mağazalarından birine uğrayarak, bir ya da iki sezon öncesine ait modellerden ellerinde olup olmadığını araştırın. Zira bu modeller hem güncel modellere göre daha ucuzlamış ve indirime girmiş olabilir, hem de bu firmalar bu modelleri ucuz fiyatlardan da olsa ellerinden çıkarıp yeni modellere sermaye oluşturmaya çalışırlar. Bu sayede düşen fiyatlar nedeniyle alabileceğinizden daha üst modellere ayırdığınız bütçe ile rahatlıkla sahip olabilirsiniz. Bisikletler, bilgisayar modelleri gibi bir kaç senede önemli performans kayıplarına maruz kalan ve modaları hızla geçen metalar değildir.
Unutulmamalıdır ki en üst seviye dağ bisikletini dahi satın alsanız selenin üzerine oturup karşınıza çıkan yükseltiyi aşmaya karar verdiğinizde pedalları yine sadece ve sadece siz çevireceksiniz.

Size tavsiyemiz bir bisikletten beklentiniz ne kadar az olursa olsun, bisiklet alışverişi için ayırmayı planladığınız tutarın mümkün olduğunca üst seviyelerini bu alışverişte kullanmaya özen gösterin. Unutmayın ki iyi malzeme ve işçilik, bisikletinizden alacağınız sürüş zevkini üst seviyelere çıkarırken, ucuza alıp akıllılık ettiğinizi düşüneceğiniz bisikletiniz ile kısa süre sonra sorunlar yaşamaya başladığınızda, sürüşten alacağınız zevk azalırken, keşke bisiklet teknisyeni olsaymışım diyeceğiniz günlerin çok da uzak olmadığını görürsünüz. Bu durum kaçınılmaz olarak bir süre sonra daha az bisiklete binmeye başlamanıza neden olurken dağ bisikletiniz ile birlikteliğinizin kısa sürede son bulmasına kadar istenmeyen sonuçlar doğurabilir.

Alacağınız bisikleti mutlaka denemeye çalışın ve bu sürüş esnasında:
- Bisiklet üzerinde yeterince rahat olmaya,
- Vücudunuzun üst kısmının bel ve sırtınızı rahatsız edecek şekilde eğilmenizi gerektirmemesine,
- Ellerinizin çok aşağı ya da yukarıda olup olmadığına,
- Ağırlığınızın gerektiğinden daha fazla gidonun üzerinde konuşlanıp konuşlanmadığına,
- Vites değiştirici ve fren kollarına rahatça ulaşıp ulaşamadığınıza,
- Selenin sizi yeterince destekleyip desteklemediğine,
- Bisikletin vermeye çalıştığınız yön ve hareketlenmeye yeterince hızlı cevap verip veremediğine,
- Frenlerin doğru ve güçlü bir şekilde ayarlarının yapılıp yapılmadığına, belirli bir güven sunup sunmadığına,
- Vites değişimlerinin rahat ve hızlı bir şekilde gerçekleşip gerçekleşmediğine,
- Bisikletiniz amortisör ihtiva ediyorsa yerdeki yükseltilere yeterince cevap verip vermediğine,

dikkat etmenizi tavsiye ederiz. Alacağınız yeni bir bisikletin sizi en azından 2-3 sene boyunca mutlu edebilecek kapasitede olmasına özellikle dikkat edin.

Yukarıda saydığımız seçim kriterlerini çok daha detaylı bir şekilde ilerideki yazılarda işleyeceğiz ancak bana bu kadar detay yeterli diyen okurlarımız için bu ön seçim kriterlerinin verilmesi gerektiğini düşündüm.

Burada vurgu yapılması gereken önemli noktalardan biri de bisikletin genel ağırlığı olmalıdır. Alacağınız bisiklet hangi fiyat aralığına mensup olursa olsun, olabilecek en düşük ağırlığa sahip olmasına özen gösterin. 300-500 $ aralığı gerçekten işe yarayacak performanıs sunabilecek arka amortisörlü bir bisiklet alımına imkan tanımayacağı için özellike bu yaz yollarda fazlasıyla gördüğümüz arka amortisörlü “yanar döner” modellerden uzak durmaya çalışmanızı tavsiye ediyoruz.

Bu modeller hem arka amortisörden beklediğiniz performansı sizlere sunamazken zaten çok da hafif olamaycak bisikletinizin kaçınılmaz olarak daha da ağırlaşmasına neden olacaktır.

Ne kadar çok bisiklet denerseniz, hangi bisikletin ne ifade ettiğini anlama şansınız o kadar yüksek olacaktır. Ancak unutulmamalıdır ki bisikletler arasındaki sürüş farklarını hissedebilmek, o bisikletin ne tür sürüş özelliklerine sahip olduğunu farkedebilme yetisini kazanmak, aylar hatta bazen yıllar süren bisiklet sürüşünden sonra elde edilebilir.

Size satış yapan çalışanların bisiklete binip binmediklerini, size satmaya çalıştıkları modelleri deneyip denemediklerini, size uygun gördükleri bisikleti diğer bisiketlerden ayıran temel özelliklerin neler olduğunu mutlaka onlara sorun. Eğer bir bisiklet ustası bulabilirseniz, almayı düşündüğünüz model hakkında samimi fikrini almaya çalışın, verecekleri tavsiyeleri değerlendirin.

Unutmayın ki yıllar yılı her türlü bisiklet elinden geçen bu tür profesyonel ustaların fikirlerini en iyi kullanabileceğiniz konu bisiklet alımı olacaktır.

Eğer yukarıda belirttiğimiz bisikletten çok fazla birşey beklemeyecek alıcılardan biriyseniz sakın herhangi bir bisiklet satıcısının size 1000 dolar ve üzerinde bir bisiklet satmasına izin vermeyin. Bu fiyatın üzerinde vereceğiniz her kuruş ileride belki de hiç kullanmıyacağınız özelliklere verilen maliyet haline gelecektir.

300-500 dolar aralığında sahip olacağınız başlangıç seviyesi bisikletiniz, beklentinizi karşılayacak hemen her türlü dağ bisikleti özelliğini sunabilecek kapasitede olacaktır. Ayrıca dağ bisikleti sporunun tam olarak ne anlama geldiğini de zaman içinde bu bisikletle rahatlıkla hissedebilme şansını bulacaksınız.

Bir sonraki yazımızda dağ bisikleti ile ciddi şekilde ilgilenen, bunu bir spor olarak hayatlarına sokmayı düşünen okuyucularımız için bisikletin temel yapıtaşlarından başlamak üzere dikkat edilmesi gereken tüm noktaların üzerinden teker teker geçmeye başlayacağız.

Yeniden görüşmek üzere.

Bisikletle kalın.

Bisiklet

Bugün yeryüzünde 100 milyondan fazla bisiklet var : Caddelerin her gün yeni yeni otomobillerle dolup taşmasına, son modellerin bütün rahatlık ve gösterisine rağmen halkın en çok tuttuğu taşıt yine de bisiklettir. Bisikletin özellikle şehir içinde sağladığı kolaylıkları düşünecek olursak bunların bir otomobilin sağladığı imkânlardan hiç de aşağı kalmadığını görürüz. Birincisi, bisiklet nispeten basit bir makinedir. Uzun ve pahalı bir bakimi gerektirmez. Üstelik çok az yer tutar.Bir duvar kenarına ya da bir apartman holüne rahatça bırakabiliriz. Trafiğin sıkışık olduğu bir caddede sıralanmış otomobilleri düşünün. Bisikletli biri bütün bu taşıtların arasından kolayca sıyrılarak kendine yol bulup ilerleyebilir. Bisikleti karıncaya benzetmek hiç de yanlış olmaz: kendinin 10 misli ağırlığındaki yükü taşır, karıncadan çok daha hızlı yol alır… Bisikletinize saatte 15-20km’lik bir hız sağlamak isterseniz yürürken harcadığınız enerji kadar bir enerji sarf etmeniz yeter. Yerin düz veya çukurlu olusu bisiklet için hiçbir engel meydana getirmez. hiçbir taşıtın giremediği yerlere kolayca girip çıkabilir. Açık havada yaptığımız bir bisiklet gezintisi, bize tabiatın güzelliklerini içimize sindire sindire seyretmek imkânını verir. Gittikçe telaşçı ve aceleci olan çağımızda bisiklet özgürlük ve iç huzurun bir timsalidir.

Bisikletin Kısa Tarihi

Tekerleğin pek eski çağlarda meydana getirilmiş olmasına rağmen bisikletin keşfi çok yeni sayılır. Bisiklete benzer makinelerin ilk olarak 18’inci yüzyılın sonlarına doğru ortaya çıktığını görüyoruz. Bisiklet, birçok makinenin uğradığı talihsizliğe uğramamış, icadıyla birlikte başarıya ulaşmıştır. Ufak bir gayretle bu kadar çabuk ve kolay yol almanın sırrına o yıllarda kimse akil erdirememişti.

1791

Bisiklet Fransa’da doğdu. İki tekerlekli bir oyuncak yapmayı düşünen Sivrac Kontu ilk olarak „bisiklet“ fikrini de gerçekleştiriyordu. Pedalı olmayan bu acayip makinenin (Celerifere) üzerine oturan kimse taşıtı ayaklarıyla yeri teperek yürütmek zorundaydı.

1817

İki tekerlekli taşıtın üzerine Badois’li Baron Drais bir gidon ve bir sele oturttu ve buna Draisienne adini verdi. Draisiennelerin yavaş yavaş öbür ülkelere de yayıldığını görüyoruz. Önceleri halkın büyük bir tedirginlikle karşıladığı bu acayip taşıt sonraları moda oldu.

1861

Pierre ve Ernest Michaux adında baba-oğul iki Fransız Draisiennein ön tekerlek göbeğine pedal taktılar. İşte bu olay, gerçek bisikletin doğuşuydu. Böylece makineyi sürerken insan enerjisinden düzgün biçimde yararlanmak mümkün oluyordu.

Bundan sonra bisiklet hastalığı bütün Avrupa’da yayılmaya başladı. Michaux’larin Velo adini verdikleri taşıt Velocipede ismi altında İskoçya’ya girdi. Kirkpatrick Mac Millan adında birinin propagandası bu ülkede de Velosiped salgınına sebep oldu.

1864’te Michaux’lar Fransa’da bir Velo fabrikası kurdular. O yıl 142, ertesi yıl da 400 Velo yapan fabrikada 200 işçi çalışıyordu.

1865

İngiltere’de Velocipede yapımı isine ilk olarak Coventry Dikiş Makineleri Şirketi el attı. Demir telli tahta tekerleklerden meydana gelen bu basit taşıta sarsak adı takılmıştı.

1875

Bu tarihe kadar yapılan Velocipede (velospit)’lerde pedalın bir dönüsü tekerleği de ancak bir defa döndürebiliyordu. Bundan ötürü Velocipedein hızının ön tekerleğin büyüklüğüne bağlı olduğu sanıldı: Tekerlek ne kadar büyürse taşıt da o kadar hızlı gidecekti. Böylece ön tekerleğin çapı 75sm’den 162sm’ye kadar artarken arka tekerlek de 30sm’ye kadar küçüldü. Artık Velocipede bütünüyle oransız bir biçim almıştı. Üstelik bu kadar yüksek bir bisikletin üzerine çıkıp oturmak ancak çok uzun boylu kimselerin başarabileceği bir isti (Kısa boylular üç tekerlekli velocipede’le yetinmek zorundaydılar).

Ayna dişlisinin ve rublenin icada bu acayip duruma son verdi. Ayna dişlisi kadro üzerine takılan pedallara, daha küçük olan ruble de arka tekerlek göbeğine takıldı. Her iki dişli bir zincir aracılığıyla birbirine bağlandı. Öndeki büyük dişliyi pedala bir defa döndürmek arkadaki küçük dişlinin birkaç defa dönüsünü sağlıyordu.

1888

19’uncu yüzyılın çukur ve hendekli yollarında tahta tekerlekli velocipedele dolaşmak bir zevk olmaktan çok bir eziyetti. İşte bu tarihlerde J.B.Dunlop adında bir İngiliz’in önemli bir bulusu velocipede’i sarsıntılı bir taşıt olmaktan çıkararak rahat ve kullanışlı bir duruma getirdi. Bununla birlikte velocipede’in karsılaştığı zorluklar bitmiş değildi. Arka tekerlekler, ayna dişlisinin yardımıyla dönerken pedallar da beraber dönüyor, yokuş aşağı inerken bile pedal çevirmek gerekiyordu.

1900 yılında arka göbek’e uygulanan bir düzen, rubleyi arka tekerlekle birlikte sürekli olarak dönüşten kurtardı. Böylece pedalların gerektiğinde kullanılması sağlanmış oldu. Bugünkü görünüş ve yapısını kazanan Velocipede (velospit)’e daha sonraki yıllarda bisiklet adi verildi: (Lâtince, bi = çift, iki ; Yunanca, kukos = daire, tekerlek).

İZMİR BİSİKLET DERNEĞİ ANA TÜZÜĞÜ

I- DERNEĞİN TANIMI

Madde 1: ADI: İZMİR BİSİKLET DERNEĞİ
Madde 2: MERKEZ: Mustafa Kemal Sahil Bulvarı No : 277/A Küçükyalı ( Devak Otelin Yanı )

II- DERNEĞİN TANITIMI

Madde 3: DERNEĞİN AMACI:

Her türlü kazanç paylaşma amacı dışında, Kamu yararına hizmet gayesiyle, bisiklet dostlarını biraraya getirmek, bisikletin , toplumumuza , sağlık, spor, eğlence, ulaşım, çevre sağlığı, turizm ve ekonomi yönlerinden getireceği faydalarını anlatmak, tanıtmak ve bu doğrultuda daha geniş kitlelere sevdirilmesini sağlamak, tüm bisiklet sevenleri, sporcu ve ilgililerini eğitmek, bisiklet sahibi olmaları ve kullanmaları yönünde yardımcı olmak, topluma yönelik ve sportif amaçlı ulusal ve uluslararası gezi ve yarışlar tertiplemek ve bu tür yarış ve gezilere dernek olarak katılmak, bisiklet ile ulaşımı özendirmek ve geliştirmek için alt yapı faaliyetlerinin gerçekleştirilmesini sağlayıcı her türlü girişimde bulunmak, bisikleti doğa ve çevre dostu bir taşıt aracı olarak tanıtmak, başarılı sporculara ve ilgililerine ayni ve nakdi yardımlarda bulunmak, özendirici diğer tedbir ve çalışmaları yapmaktır.

Madde 4: ÇALIŞMA KONULARI:

a) Türkiye Bisiklet Federasyonu ve Triatlon Federasyonu ile her türlü faaliyette işbirliği içinde olmak,
b) Her yaş, kategori ve sınıfında halka açık yarışlar organize etmek,
c) Bu meyanda Ulusal ve uluslararası yarışlar organize etmek,
ç) Yerel ,Ulusal ve uluslararası düzeylerde bisiklet tur ve gezileri düzenlemek,
d) Bisikleti sevdirici ve özendirici çeşitli faaliyetlerde bulunmak,
e) Bisiklet ile ilgili seminer, konferans ve Milli Eğitim Bakanlığı’ndan gerekli izin alınarak kurs gibi eğitim faaliyetleri düzenlemek,
f) Üyelerinin yurt içi veya yurt dışı kaynaklardan elde edilecek eğitici ve öğretici yayınlardan faydalanmasını sağlamak,
g) Eğitim ve öğretim amaçlarına yönelik araç ve gereç temin etmek,
h) Bisiklete hizmet etmiş veya hizmet etmekte olan tüm bisiklet dostlarına ihtiyaç halinde ayni ve nakdi yardımlarda bulunmak,
ı) Bisiklet hakkında her türlü bilgiyi toplamak .Yayınlayacağı Dergi,gazete ve internet yoluyla çoğaltıp dağıtmak,
i) Üyelerine uygun şartlarda bisiklet ve bisikletle ilgili malzeme sağlamak amacıyla ithalatçı ve üretici firmalarla gerekli girişimlerde bulunmak,
j) Başarılı sporcular ve idarecilerini ayni ve nakdi yardımlarla ödüllendirerek teşvik etmek,
k) Amaçlarımıza yönelik faaliyetleri yayınlayan, yansıtan ve destekleyen şahış, kurum ve kuruluşlar için yarışmalar ve etkinlikler düzenlemek ve ödüllendirmek,
l) Ulusal ve uluslararası düzeylerdeki her çeşit bisiklet etkinlik, yarış ve gezilerine dernekçe katılmak,
m) Türkiye Bisiklet Federasyonu ve Türkiye Triatlon Federasyonu ile işbirliği yaparak eğitim faaliyetleri için yurt içinden veya yurt dışından eğitici eleman temin etmek,
n) Yurt içinde ve yurt dışında bisiklet ile ilgili kişi, kurum ve kuruluşlarla temas kurarak bilgi alışverişi sağlamak,
o) Bisikletin gelişmesi amacıyla gerekli her türlü bisiklet tesisini gerçekleştirmek veya yapılmasına katkıda bulunmak,
ö) Bisikletin ülkemize daha fazla faydalı olabilmesi için yurt çapında, KAMUYA YARARLI DERNEK haline dönüştürülmesi için gerekli çalışmaları yapmak,
p) Derneğe gelir getirmesi amacıyla tarihi, turistik ve doğal yörelere bisiklet tur ve gezileri düzenlemek,
r) Gençlik ve Spor il Müdürlüğü ile her türlü işbirliği yapmak,
s) Bisikleti olmayan dernek üyelerine bisiklet ve malzeme kiralamak,
ş) Üyelerine bisiklet bakım ve onarımı konularında yardımcı olmak,
t) İlk yardım ve sağlık konularında eğitici faaliyetlerde bulunmak ve bu amaçla ilgili kuruluşlarla işbirliği yapmak,
u) Doğayı ve çevreyi koruyucu faaliyetlerde bulunmak ve bu amaçla ilgili kuruluşlarla işbirliği yapmak,
ü) Bisiklet yolları ve parkurlarının yapılanması, geliştirilmesi ve bakımları konusunda yerel yönetimlerle ve ilgili kamu kuruluşlarıyla işbirliği yapmak,
v) Kanunlarda bisikletle ilgili hakları ortaya çıkarmak ve geliştirmek,
y) Bisiklet üretim, kalite ve güvenlik standartlarını yükseltici çalışmalar yapmak,
z) Temiz bir çevre için bisiklet kullanımını yaygınlaştırmak.

Madde 5: ÇALIŞMA ŞEKLİ:

Yukarıda sayılan hizmetleri gerçekleştirebilmek için gerekli izinlerin alınması ve gerekli yan organların saptanmasından sonra aşağıdaki çalışmalar yapılır:

a) Kurs, seminer ve eğitim çalışmaları için uygun yer temin etmek,
b) İleride diğer il ve ilçelerde amaçlarımız doğrultusunda şubeler açmak,
c) Konularımız kapsamına giren hizmetleri gerçekleştirebilmek için balo, yemek, eğlence, temsil, konser, konferans, gezi ve yarışmalar düzenleyerek derneğe gelir temin etmek,
ç) Bisiklet dostları arasında işbirliği sağlamak ve boş zamanlarını daha iyi bir ortamda değerlendirmelerini sağlamak amacı ile lokal açmak ve işletmek,
d) Bisiklet ile ilgili internet sitesi, gazete, dergi gibi neşriyat bastırıp dağıtarak gerek eğitim yapmak, gerekse aynı yolla derneğe gelir temin etmek,Bu yayınlara reklam almak.
e) Derneğin bütçesi oranında her türlü menkul ve gayri menkul yaptırma, kiralama ve işletme yoluyla gelir temin etmek,
f) İhtiyaç halinde bisiklet sevenleri, sporcuları, araç ve gereçleri, idarecileri ve yan hizmetler için gerekli bisiklet, motorsiklet, otomobil, minibüs, otobüs, kamyon, kamyonet gibi taşıtları faaliyetlerde kullanmak amacı ile satın alarak, kiralayarak veya yurt içi ve dışından hibe edilecek bu tür araçları teslim alarak kullanmak,
g) Derneğimizin faaliyetleri ile ilgili olarak yurt içinden veya yurt dışından gelecek, hibe edilecek olan bisiklet ve bunların her türlü parçalarını ve gerekli araç gereçleri kabul etmek,
h) Derneğe gelir temin etmek amacıyla her türlü reklamı kabul etmek,
ı) Yurt içinden ve yurt dışından gelecek gruplara turistik, doğal ve tarihi turlar düzenleyerek derneğe gelir elde etmek,
i) DERNEK OLARAK HİÇ BİR ŞEKİLDE SİYASİ FAALİYETTE BULUNMAMAK.VE SİYASİ AMAÇLI FAALİYETLERE KATILMAMAK

Madde 6: DERNEĞİN KURUCU ÜYELERİ:

Herkes, önceden izin almaksızın dernek kurma hakkına sahiptir. Dernek kurucularının fiil ehliyetine sahip olması gerekir.
Derneğin kurucu üyelerinin listesi aşağıdadır:

Mustafa Karakuş Elektronik Mühendisi

Erdal Siral Emekli
Burçin Bakaçhan Dış Ticaret Uzmanı
İ.Hakkı Atılgan Emekli
Atilla Akagündüz Emekli
Demet Bakaçhan Avukat
Günay Olgundeniz Emekli

Madde 7: DERNEĞE ÜYE OLMA, ÜYELİKTEN ÇIKMA-ÇIKARILMA ŞEKİL VE ESASLARI:

a) ÜYE OLMA:
Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip 18 yaşını bitirmiş olan ve 5253 sayılı dernekler kanununun 3. maddesinde belirtilen süreler veya hak sınırlaması kapsamında olmamak koşulu ile, derneğimizin amaçlarıyla ilgilenen kişiler derneğe üye olabilirler. Üyelik için başvuran kişi veya kişileri yönetim kurulu en geç 30 (otuz) gün içinde üyelik kabulü veya reddi şeklinde karara bağlayıp, sonucu yazılı olarak müracaat sahibine duyurur. Dernek üyeleri eşit haklara sahiptir. Hiç kimse derneğe üye olmaya ve hiç bir üye dernekte üye kalmaya zorlanamaz. Her üye istifa hakkına sahiptir.

İki tür üye vardır: 1. Asil Üye,
2. Onursal Üye.

a.a) Asil Üye:
Yönetim kurulu tarafından üyeliğe kabul edilen, 25 yaş altındaki öğrenciler 3.00 YTL/ay. Büyükler 5.00 YTL/ay üyelik aidatını ödemeleri durumunda Asil üye olurlar.

a.b) Onursal Üye:
Resmi görevleri veya sosyal mevkileri nedeniyle derneğin çalışmalarına fiilen katılamadıkları halde derneğe yardımları dokunan veya derneğe maddi veya manevi yardımda bulunanlara ONURSAL ÜYE denir. Diledikleri zaman aidat öder ve bağış yapabilirler. Yalnız genel kurulda oy kullanamazlar ve yönetim kuruluna seçilemezler.

b) ÜYELİKTEN ÇIKMA:
Hiç kimse, dernekte üye kalmaya zorlanamaz. Her üye önceden yazılı olarak bildirmek kaydıyla, dernekten çıkma hakkına sahiptir. Dernekten çıkmak isteyenler bu hususu Yönetim Kurulu’na bildirirler ve varsa aidat ve sair borçlarını nakden öderler, derneğe ait belge, doküman, zimmetli malzeme, demirbaş ve kimlik kartını iade etmek suretiyle dernekten çıkabilirler.

c) DERNEKTEN ÇIKARILMA:
Dernek üyeleri aşağıdaki durumlarda yönetim kurulu kararı ile üyelikten çıkartılabilirler, ONUR KURULU, ilk genel kurul tarihine kadar üyeliği geçici olarak durdurabilir.

c.a) Medeni haklarını kullanma yetkisini kaybetmiş olanlar,
c.b) Dernek tüzüğüne aykırı harekette bulunanlar,
c.c) Aidatlarını iki yıl üst üste ödememiş olanlar,
c.d) Yönetim kurulu tarafından verilen görevleri özürsüz olarak yapmaktan kaçınan veya yapmayanlar,
c.e) Dernek amacı dışında örgütsel çalışmalara katılmış olanlar,
c.f) Dernek çalışmalarını aksatan, düzenini bozanlar, derneği özel durum ve çıkarlarına alet etmek isteyenler, dernek yönetim kurulunun gerekçeli yazısı ile onur kuruluna verilirler. Onur kurulu kararı ile dernekten çıkarılanlar genel kurula itirazda bulunabilirler. Genel kurulun bu konudaki kararı kesindir. Ancak üyelerin mahkemeye başvurma hakları saklıdır,
c.g) Derneklere üye olma hakkını kaybedenlerin üyelik kaydı dernek Yönetim Kurulu’nca silinir.

Madde 8: DERNEĞİN ORGANLARI:

Derneğin dört ana organı vardır:
a) Genel Kurul
b) Yönetim Kurulu
c) Denetleme Kurulu
d) Onur Kurulu

Madde 9: GENEL KURUL, GÖREVLERİ, YETKİLERİ, TOPLANTISI VE KARAR ŞEKİLLERİ:

a) Genel Kurul:
Dernek üyelerinden oluşan Genel Kurul, derneğin en üst organıdır. Genel Kurul, üyeliğe kabul ve üyelikten çıkarma hakkında son kararı verir, dernek organlarını seçer ve derneğin diğer bir organına verilmemiş olan işlerini görür. Genel Kurul, derneğin diğer organlarını denetler ve onları haklı sebeplerle her zaman görevden alabilir. Genel Kurul 2 (iki) yılda bir kez Mart ayında toplanır. Ayrıca, Yönetim ve Denetleme kurulunun gerekli gördüğü hallerde veya dernek üyelerinin beşte birinin yazılı isteği üzerine yönetim kurulu tarafından olağanüstü toplantıya çağrılabilir. İstek üzerine yönetim kurulu bir ay içinde toplantıya çağırmazsa, Denetleme kurulu veya toplantı isteğinde bulunan üyelerden birinin müracaatı üzerine mahalli sulh hukuk hakimi duruşma yaparak, dernek üyeleri arasından üç kişilik bir heyeti genel kurulu toplantıya çağırmakla görevlendirir.

b) Çağrı Usulü:
Yönetim Kurulu dernek tüzüğüne göre genel kurula katılma hakkı bulunan üyelerin listesini düzenler. Genel kurula katılacak üyeler, toplantının günü, saati, yeri ve gündemi en az 15 (onbeş) gün önceden mahalli bir gazeteye ilan verilmek suretiyle toplantıya çağırılır. Bu çağrıda çoğunluk sağlanamaması nedeniyle toplantı yapılamazsa, ikinci toplantının da hangi gün ve saatte yapılacağı da belirtilir.
Toplantının yapılacağı gün, saati, yeri ve toplantı gündemi ile toplantıya katılacak üyelerin isim listesi ekli olarak en az 15 (onbeş) gün önceden mahallin en büyük Mülki Amirliğine bir yazı ile bildirilir.

c) Toplantının Yeri ve Yeter Sayısı:
Genel Kurul toplantıları, ilanda belirtilen ve mahallin en büyük Mülki Amirliğine bildirilen gün, saat ve yerde yapılması gerekir. Genel Kurul toplantıları, tüzükte aksine hüküm olmadıkça, dernek merkezinin bulunduğu yerde yapılır. Genel Kurul, katılma hakkı bulunan üyelerin salt çoğunluğunun, tüzük değişikliği ve derneğin feshi hallerinde üçte ikisinin katılımıyla toplanır; çoğunluğun sağlanamaması sebebiyle toplantının ertelenmesi durumunda ikinci toplantıda çoğunluk aranmaz. Ancak. Bu toplantıya katılan üye sayısı, yönetim ve denetim kurulları üye tam sayısının iki katından az olamaz.

d) Toplantının Yapılış Usulü:
Genel Kurul toplantıları, ilanda belirtilen ve mahallin en büyük Mülki Amirliğine bildirilen gün, saat ve yerde yapılır. Katılacak üyeler, yönetim kurulunca düzenlenen listedeki isimlerinin karşısına imza koyarak toplantı yerine girerler.
Bu tüzüğün 9’uncu maddesinin (c) bendinde belirtilen üye tam sayısı sağlanmışsa durum bir tutanakla tesbit edilir. Genel Kurul toplantısı yünetim kurulu tarafından açılır. Toplantıyı yönetmek üzere bir başkan, yeteri kadar başkan yardımcısı ve yazman, açık oyla seçilir. Genel Kurul kararları, toplantıya katılan üyelerin salt çoğunluğuyla alınır. Şu kadar ki, tüzük değişikliği ve derneğin feshi kararları, ancak toplantıya katılan üyelerin üçte iki çoğunluğuyla alınabilir. Genel Kurul toplantısında yalnız gündemde yer alan maddeler görüşülür. Ancak hazır bulunan üyelerin 1/10’u tarafından görüşülmesi istenen hususların gündeme alınması zorunludur. Toplantıda hazır bulunan ve kanuna veya tüzüğe aykırı olarak alınan genel kurul kararlarına katılmayan her üye, karar tarihinden başlayarak bir ay içinde; toplantıda hazır bulunmayan her üye kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak üç ay içinde mahkemeye başvurmak suretiyle kararın iptalini isteyebilir. Diğer organların kararlarına karşı, dernek içi denetim yolları tüketilmedikçe iptal davası açılamaz. Genel kurul kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlar saklıdır. Genel Kurul tutanakları ve kararları oturum divanı tarafından imzalandıktan sonra Mülki Amirliği’ne verilmek üzere, aslı yönetim kuruluna teslim edilir.

e) Genel Kurulun Görev ve Yetkileri:
Aşağıda yazılı bulunan hususlar Genel Kurul tarafından görüşülür ve karara bağlanır:
a) Derneğin organlarının seçilmesi,
b) Dernek tüzüğünün değiştirilmesi,
c) Yönetim ve Denetleme kurulları raporlarının görüşülmesi, yönetim kurulunun ibrası,
d) Yönetim kurulunca hazırlanan bütçenin görüşülüp aynen veya değiştirilerek kabul edilmesi,
e) Dernek için taşınmaz malların satın alınması veya mevcut taşınmaz malların satılması konusunda yönetim kuruluna yetki verilmesi,
f) Derneğin federasyona katılması veya ayrılması,
g) Derneğin uluslararası faaliyette bulunması, yurt dışındaki dernek veya kuruluşlara üye olarak katılması ve ayrılması,
h) Derneğin feshedilmesi,
ı) Mevzuatta ve dernek tüzüğünde genel kurulca yapılması belirtilen diğer görevlerin yerine getirilmesi,

Madde 10: YÖNETİM KURULU TEŞKİLİ VE GÖREVLERİ:

Yönetim Kurulu 5 (beş) asil ve 5 (beş) yedek üyeden olmak üzere Genel Kurul tarafından gizli oyla seçilir. Asil üyeliklerde boşalma olduğu taktirde yedek üyelerin göreve çağrılması zorunludur. Yönetim Kurulu üyeleri en az ayda bir kez toplanarak derneği tanzim ve idare ederler. Birbirini takip eden üç toplantıya izinsiz veya mazeretsiz olarak katılmayan yönetim kurulu üyesinin üyeliği düşmüş sayılır, yerine yedek üyeler arasından en çok oyu alan üye geçer.

Yönetim Kurulu, aşağıdaki hususları yerine getirir:

a) Derneği temsil etmek. Temsil görevi, yönetim kurulunca üyelerden birine veya bir üçüncü kişiye verilebilir.
b) Dernek şubelerinin açılmasını kararlaştırmak ve şube kurucularına yetki vermek. Dernekler, gerekli görülen yerlerde genel kurul kararıyla şube açabilirler. Bu amaçla dernek yönetim kurulunca yetki verilen en az üç kişilik kurucular kurulu, şube açılacak yerin en büyük mülki amirine şube kuruluş bildirimini ve gerekli belgeleri verir. Şube kurucularının, şubenin açılacağı yerde en az altı aydan beri oturmakta olmaları zorunludur. Şube kuruluş bildiriminin içeriği ve gerekli belgeler, yönetmelikte gösterilir. Her şubede genel kurul ve yönetim kurulu ile denetim kurulu veya denetçi bulunması zorunludur. Bu organların görev ve yetkileri ile şubelere ilişkin diğer hususlar hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır.
c) Derneğin gelir ve gider hesaplarına ilişkin işlemleri yapmak ve gelecek döneme ait bütçeyi hazırlayarak genel kurula sunmak,
d) Türk vatandaşı olmayanların dernek üyeliğine kabulü halinde bunları on gün içinde mahallin en büyük mülki amirliğine bildirmek,
e) Dernek tüzüğünün ve mevzuatın kendisine verdiği diğer işleri yapmak ve yetkileri kullanmak.
f) Derneğin gelirlerini toplamak ve usulüne uyan harcamaları yapmak.

Yönetim kurulunun görev süresi 2 (iki) yıldır. Yönetim Kurulu, Genel Kurulda seçildikten hemen sonra kendi aralarında toplanarak Başkan, Başkan Yardımcısı, Sayman ve Yazman seçerler.

Başkanın Görevleri:
Derneği hariçte temsil eder. Göreceği lüzum üzerine Yönetim Kurulu’nu toplantıya davet eder (Bu daveti, Yönetim Kurulu çoğunluğu ile de olabilir). Derneğin gelir ve gider makbuzlarına imza ile mahallerini tayin eder. Yönetim kuruluna başkanlık eder.

Başkan Yardımcısı:
Başkanın bulunmadığı zamanlarda başkanın görevlerini üstlenir, Yönetim Kuruluna başkanlık eder. Derneğin maddi ve manevi sorunlarını çözer.

Sayman:
Kendisine verilmiş örneklere göre dernek gelir ve giderlerini ilgili yerlere kaydeder. Her toplantıdan önce yönetim kuruluna sunulmak üzere rapor hazırlar. Yönetim Kurulu, yaptığı etkinlikler süresince elde ettiği geliri milli bir bankaya yatırır ve bankada bulunan meblağı her toplantıdan önce izah ederek karar defterine yazdırır. Derneğin banka hesabından, başkan ve saymanın imzaları ile, başkanın bulunmadığı durumlarda başkan yardımcısı ve saymanın imzaları ile para çekilebilir.

Yazman:
Derneğin yazışmalarını takip eder ve kayıtlarını tutar.

Madde 11: DENETLEME KURULU’NUN TEŞKİLİ VE GÖREVLERİ:

Denetleme kurulu 3 (üç) asil ve 3 (üç) yedek üyeden olmak üzere genel kurul tarafından seçilir.
Bu kurul, denetleme görevini dernek tüzüğünde tesbit edilen esas ve usullere göre altı ayı geçmeyen aralıklarla yapar. Denetleme sonuçlarını bir rapor halinde Yönetim Kuruluna, toplandığında ise Genel Kurula sunar.

Madde 12: ONUR KURULU’NUN TEŞKİLİ VE GÖREVLERİ:

Onur Kurulu 3 (üç) asil ve 3 (üç) yedek üyeden az olmamak üzere Genel Kurul tarafından seçilir. Seçilen üyelerden en yaşlısı Başkan olur. Yönetim Kurulu tarafından ihraç kararı ile Genel Kurula verilecek üyenin durumunu inceler, gerekirse üyeliğini geçici olarak durdurur. Üyeler arasındaki anlaşmazlıkları çözer. 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 72. maddesi gereğince Genel Kurul ve Denetleme Kurulunun görev, sorumluluk ve yetkileri Onur Kurulu’na devredilemez.

Madde 13: HALİHAZIRDA , DERNEĞİN ŞUBESİ YOKTUR.

Madde 14: DERNEĞİN İÇ DENETİMİ:

Derneklerde iç denetim esastır. Genel kurul, yönetim kurulu veya denetim kurulu tarafından iç denetim yapılabileceği gibi, bağımsız denetim kuruluşlarına da denetim yaptırılabilir. Genel kurul, yönetim kurulu veya bağımsız denetim kuruluşlarınca denetim yapılmış olması, denetim kurulunun yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.
Denetim kurulu; derneğin, tüzüğünde gösterilen amaç ve amacın gerçekleştirilmesi için sürdürüleceği belirtilen çalışma konuları doğrultusunda faaliyet gösterip göstermediğini, defter, hesap ve kayıtların mevzuata ve dernek tüzüğüne uygun olarak tutulup tutulmadığını, dernek tüzüğünde tespit edilen esas ve usullere göre ve bir yılı geçmeyen aralıklarla denetler ve denetim sonuçlarını bir rapor halinde yönetim kuruluna ve toplandığında genel kurula sunar.
Denetim kurulu üyelerinin istemi üzerine, her türlü bilgi, belge ve kayıtların, dernek yetkilileri tarafından gösterilmesi veya verilmesi, yönetim yerleri, müesseseler ve eklentilerine girme isteğinin yerine getirilmesi zorunludur.

Madde 15: DERNEĞİN GELİRLERİ:

a) Üye aidatı,
b) Bağış ve yardımlar,
c) Dernekçe yapılan yayınlar, reklam gelirleri, tertiplenen piyango, balo, yemek, eğlence, temsil, konser, bisiklet gezileri, turlar, sportif yarışmalar, bisiklet ve malzeme kiralama, konferans, bisiklet park yeri gelirleri, banka faizleri ve diğer yatırım araçlarından elde edilecek gelirler,
d) Derneğin menkul ve gayri menkullerinden elde edilecek gelirler,
e) Yardım toplama hakkındaki mevzuat hükümlerine uygun olarak toplanacak bağış ve yardımlardan ibarettir.

Dernek adına gelir toplamakla görevli kişiler, tahsil ettikleri paraları 30 gün içerisinde derneğin bankadaki hesabına yatırır veya bankalar vasıtasıyla gönderir, ancak tahsilat o yılın Ocak ayında, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 154. Maddesi uyarınca gösterge tablosunda yer alan rakamların aylık tutara çevrilmesinde esas alınan ve genel bütçe kanunları ile tesbit edilen maaş katsayısının (1000) –bin- rakamı ile çarpımı sonucu elde edilecek tutarı geçenler, (30) otuz günlük süreyi beklemeksizin derneğe göndermek veya derneğin bankadaki hesabına yatırmak zorundadır. Derneğin bankadaki hesabından para çekmeye yetkili en az iki imzanın birlikte bulunması şarttır.
Derneğin gelirleri, Alındı Belgesi ile toplanır ve giderler, Harcama Belgesi ile yapılır. Bu belgelerin saklanma süresi özel kanunlarda gösterilen daha uzun sürelere ilişkin hükümler saklı kalmak üzere 5 (beş) yıldır. Bu alındı belgesinin biçimi, bastırılması, derneklere verilmesi, kullanılanların denetlenmesi ve alınan ücret, İçişleri ve Maliye Bakanlıklarınca düzenlenecek yönetmelikle belirlenir. Alındı belgesinde, ödeme ve bağışta bulunanın açık kimliği ve imzası bulunur.

Madde 16: DERNEĞİN BORÇLANMA USULLERİ:

Dernek amacını gerçekleştirmek ve faaliyetlerini yürütebilmek için ihtiyaç duyulması halinde yönetim kurulu kararı ile borçlanma yapabilir. Bu borçlanma kredili mal ve hizmet alımı konularında olabileceği gibi nakit olarak da yapılabilir. Ancak bu borçlanma, derneğin gelir kaynakları ile karşılanamayacak miktarlarda ve derneği ödeme güçlüğüne düşürecek nitelikte yapılamaz.

Madde 17: DERNEĞİN TUTMAKLA ZORUNLU OLDUĞU DEFTERLER:

Dernek Yönetim Kurulu aşağıda yazılı bulunan defterleri noterden tasdik ettirmek sureti ile kanunlara uygun olarak tutmak zorundadır.

1) Üye Kayıt Defteri
2) Karar Defteri
3) Gelen ve Giden Evrak Defteri
4) Gelir ve Gider Defteri
5) Bütçe, Kesin Hesap ve Bilanço Defteri
6) Demirbaş Defteri
7) Alındı Belgesi Kayıt Defteri

Madde 18: DERNEK TÜZÜĞÜNÜN DEĞİŞİKLİĞİ:

Tüzük değişikliğine karar verme yetkisi genel kurulundur. Tüzük değişikliği ancak gündemde yer almışsa veya hazır bulunan üyelerin en az 1/10 ‘inin yazılı isteği üzerine gündeme alınmışsa genel kurulda görüşülebilir. Tüzük değişikliğine karar verme yeter sayısı, ancak toplantıya katılan üyelerin 2/3 çoğunluğu ile alınabilir. Tüzük değişikliğinin tescili ve ilanı dernek kuruluşundaki usule uygun olarak yapılır.

Madde 19: DERNEĞİN FESHİ:

Genel Kurul her zaman derneğin feshine karar verebilir. Bu kararın verilebilmesi için Genel Kurula katılma hakkına sahip üyelerin en az 2/3’ünün toplantıya katılması şarttır. Bu suretle çoğunluk sağlanmazsa ikinci toplantıda Genel Kurul, bu tüzüğün 9’uncu maddesinin (c) fıkrasında belirtilen şekilde yeniden toplantıya çağırılır. Bu çağrı üzerine toplanan Genel Kurul, toplanmış olan üye sayısına bakılmaksızın fesih konusunu görüşür. Fesih konusundaki kararlar hazır bulunan üyelerin 2/3’ünün çoğunluğu ile alınır. Derneğin feshi, Yönetim Kurulu tarafından beş gün içinde mahallin en büyük Mülki Amirliğine yazıyla bildirilir. Bir derneğin kapatılması için dava açıldıktan sonra, derneğin genel kurulu tarafından verilen fesih kararı, açılmış bulunan davanın yürütülmesine ve kapatma kararı verilmesi halinde doğacak hukuki sonuçlara engel olmaz.

Madde 20: DERNEĞİN TASFİYESİ:
Derneğin feshine karar verildiğinde, tasfiyesi Genel Kurulca seçilen bir heyet tarafından yapılır. Tasfiye sonucunda bakiye kalırsa Genel Kurul kararı ile Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’ne teslim edilir.

Madde 21:
Bu tüzükte yazılı olmayan diğer hallerde 5253 sayılı Dernekler Kanunu ile Türk Medeni Kanunu’nun ilgili maddelerinin hükümlerine göre işlem yapılır.